Motyw: Humor, groteska i absurd
Motyw „Humor, groteska i absurd” występuje w 21 lekturach z listy 2026/2027: od klasy 1–3 szkoły podstawowej po liceum, zakres rozszerzony (matura). Opracowania tych lektur opisują 247 postaci i 344 zdarzenia - razem 2486 faktów źródłowych. Epoki, formy i etapy nauki zbiera tabela poniżej.
Śmiech, karykatura i absurd jako sposób patrzenia na świat.
- Lektury z motywem
- 21 z listy 2026/2027
- Lektury kluczowe
- 5
- Epoki
- Barok, Oświecenie, Romantyzm, Młoda Polska, Dwudziestolecie międzywojenne i Współczesność
- Formy
- Dramat, Opowiadanie, Poezja i Powieść
- Etapy nauki
- klasy 1–3 szkoły podstawowej, klasy 4–6 szkoły podstawowej, klasy 7–8 szkoły podstawowej (egzamin ósmoklasisty), liceum, zakres podstawowy (matura) i liceum, zakres rozszerzony (matura)
- Autorzy
- Janusz Głowacki, Sławomir Mrożek, Jan Brzechwa, Grzegorz Kasdepke, Witold Gombrowicz, Janusz Christa oraz 14 innych
- Postacie w opracowaniach
- 247
- Zdarzenia w planach wydarzeń
- 344
- Fakty źródłowe
- 2486
- Pytania quizowe lektur
- 315
- Motywy pokrewne w bazie
- 4: Satyra i krytyka społeczna, Zabawa, święto i radość, Strach, lęk i niepewność oraz Tożsamość i poszukiwanie siebie
Wszystkie liczby i nazwy na tej stronie pochodzą z opracowań w bazie serwisu: listy motywów, katalogu lektur, plików opracowań i bazy faktów. Serwis nie dopisuje do nich danych spoza źródeł.
Na czym polega ten motyw
Humor i groteska to dwa pokrewne, ale nie tożsame sposoby patrzenia na świat. Humor bawi przez komizm sytuacji, języka i charakteru postaci; groteska wykrzywia rzeczywistość tak, że śmiech przechodzi w niepokój. Typowe chwyty to karykatura, hiperbola, parodia, maska, dziwność, sprowadzenie człowieka do funkcji, cielesność i mechaniczność. Świat groteskowy rządzi się logiką snu albo koszmaru: elementy realistyczne mieszają się z fantastycznymi, a bohater nie kontroluje reguł, w których żyje. Powtarzające się symbole to lalka, maska, gabinet, biuro, mundurek, strój i scena. Motyw czyta się dwojako: jako źródło rozrywki i jako narzędzie demaskacji. Groteska rzadko jest celem sama w sobie, zwykle obnaża przymus ukryty w instytucjach, języku i konwenansach. W lekturach szkolnych warto zauważyć, że śmiech bywa tu gorzki, a absurd nie znaczy bezsensu. Największy spór interpretacyjny dotyczy tego, czy groteskowy świat jest diagnozą rzeczywistości, czy tylko grą konwencjami.
Jak ten motyw działa w konkretnych lekturach
Lektury kluczowe dla tego motywu: 5. Dla każdej widać, jak motyw w niej pracuje, oraz co o tej lekturze mówi opracowanie.
Ferdydurke (fragmenty) - Witold Gombrowicz (1937 r.)
Groteska jest tu zasadą konstrukcji świata przedstawionego: codzienność zostaje wykrzywiona, żeby ujawnić przymus kryjący się w formach społecznych.
- Wątki, w których motyw się tu realizuje: Przewrotna powieść inicjacyjna i parodia Bildungsromanu oraz Groteska, absurd i śmiech jako broń.
- Gatunek: powieść awangardowa i eksperymentalna; groteska; powieść autotematyczna; przewrotna powieść inicjacyjna, czyli anty-Bildungsroman; elementy…
- Tematy opracowania: Forma jako zniewolenie i jej nieuchronność oraz Niedojrzałość, młodość i wieczne dziecko jako wartość.
- Czas i miejsce akcji: Warszawa lat trzydziestych XX wieku: mieszkanie Józia, gimnazjum dyrektora Piórkowskiego, pensja i nowoczesny dom Młodziaków w willowej dzielnicy; Bolimowo pod Warszawą: dwór wujostwa Hurleckich, jego wnętrza, kredens…
- Opracowanie: 18 postaci, 20 zdarzeń, 15 pytań pytań quizowych i faktów źródłowych.
Mistrz i Małgorzata - Michaił Bułhakow (1966 r.)
Elementy groteskowe i fantastyczne pokazują zwyczajną rzeczywistość od strony jej ukrytych mechanizmów.
- Wątki, w których motyw się tu realizuje: Satyra na społeczeństwo radzieckie oraz Moskwa jako przestrzeń nadprzyrodzona.
- Gatunek: powieść filozoficzno-fantastyczna, satyra obyczajowa, parabola ewangeliczna
- Tematy opracowania: Dobro i zło jako nieodłączne siły oraz Tchórzostwo jako najcięższa wada człowieka.
- Czas i miejsce akcji: Moskwa lat trzydziestych XX wieku, Związek Radziecki okresu stalinizmu; Aleja Sadowa, mieszkanie numer pięćdziesiąt na czwartym piętrze domu na Alei Sadowej zamieszkane przez Wołanda i jego orszak; Teatr Variétés…
- Opracowanie: 15 postaci, 20 zdarzeń, 18 pytań pytań quizowych i faktów źródłowych.
Szewcy - Stanisław Ignacy Witkiewicz (1934 r.)
Świat przedstawiony jest absurdalny w warstwie sytuacji i języka, a groteska służy tu rozrachunkowi z porządkiem społecznym.
- Wątki, w których motyw się tu realizuje: groteska.
- Gatunek: dramat groteskowy, Naukowa sztuka ze śpiewkami w trzech aktach
- Tematy opracowania: cykl rewolucji i degeneracja władzy oraz katastrofizm.
- Czas i miejsce akcji: fantastycznie urządzony gabinet szewski i warsztat, miejsce niedookreślone geograficznie i czasowo; więzienie i tak zwana leniwnia, do której zostają zamknięci szewcy; pałacowe i urzędowe wnętrza nowej władzy po zamachu…
- Opracowanie: 10 postaci, 10 zdarzeń, 18 pytań pytań quizowych i faktów źródłowych.
Tango - Sławomir Mrożek (1964 r.)
Groteska działa jako diagnoza rozpadu porządku: śmiech widza miesza się z niepokojem, bo świat sceniczny wymyka się regułom.
- Wątki, w których motyw się tu realizuje: Rytuał i zwyczaj, Groteska oraz Absurd egzystencji.
- Gatunek: groteskowy dramat w trzech aktach, nasycony poetyką teatru absurdu
- Tematy opracowania: Forma i bezkształt oraz Bunt pokoleń.
- Czas i miejsce akcji: jeden pokój w mieszkaniu Stomila, umeblowany tak, że przypomina jednocześnie salon i zagrodę, z ławką, stołem i porządkami gospodarskimi; ta sama scena przez całą sztukę, zgodnie z zasadą jedności miejsca; wnętrze…
- Opracowanie: 8 postaci, 14 zdarzeń, 15 pytań pytań quizowych i faktów źródłowych.
Zemsta - Aleksander Fredro (1834 r.)
Humor działa na poziomie intrygi i karykatury, a konflikt sąsiedzki pokazany jest z dystansem ośmieszającym obie strony sporu.
- Wątki, w których motyw się tu realizuje: Komizm sytuacyjny i charakterów, Sarmatyzm i obyczaj szlachecki oraz Interioryzacja dramatu romantycznego i komedia Fredry.
- Gatunek: komedia obyczajowa (romantyzm) w czterech aktach
- Tematy opracowania: Konflikt sąsiedzki i zemsta oraz Komizm sytuacyjny i charakterów.
- Czas i miejsce akcji: Zamek dzielony murem na dwie części: połowa Cześnika i połowa Rejenta Milczka; Ogród zamkowy - miejsce spotkań Klary i Wacława; Pokoje Cześnika i służba mu podległa (Papkin, Dyndalski, Perełka, Śmigalski); Wieś i zamek…
- Opracowanie: 12 postaci, 18 zdarzeń, 15 pytań pytań quizowych i faktów źródłowych.
Motyw w pozostałych lekturach z bazy (16)
Motyw występuje jeszcze w 16 lekturach; pokazujemy 6 z nich, a pełna lista jest w siatce na końcu strony.
Mikołajek - René Goscinny, Jean-Jacques Sempé
- Wątki motywu w tej lekturze: Komizm sytuacyjny i językowy.
- Tematy opracowania: Świat widziany oczami dziecka oraz Komizm sytuacyjny i językowy.
- Opracowanie: 15 postaci, 22 zdarzenia, etap klasy 4–6 szkoły podstawowej.
Skąpiec - Molier
- Wątki motywu w tej lekturze: Komizm charakteru i sytuacji.
- Tematy opracowania: Skąpstwo jako monomania oraz Małżeństwa układane.
- Opracowanie: 14 postaci, 17 zdarzeń, etap liceum, zakres podstawowy (matura).
Wybrana satyra - Ignacy Krasicki
- Wątki motywu w tej lekturze: Krytyka sarmatyzmu oraz Ironia oświeceniowa i puenta.
- Tematy opracowania: Krytyka sarmatyzmu oraz Walka z ciemnotą i przesądami.
- Opracowanie: 12 postaci, 16 zdarzeń, etap liceum, zakres podstawowy (matura).
Brzechwa dzieciom - Jan Brzechwa
- Wątki motywu w tej lekturze: Świat na opak oraz Humor i gra słowem.
- Tematy opracowania: Świat na opak oraz Przechwalanie się i zarozumialstwo.
- Opracowanie: 11 postaci, 18 zdarzeń, etap klasy 1–3 szkoły podstawowej.
Romantyczność i inne ballady - Adam Mickiewicz
- Wątki motywu w tej lekturze: Ironia i folklor biesiadny.
- Tematy opracowania: Spór rozumu z wiarą oraz Manifest romantyzmu.
- Opracowanie: 14 postaci, 19 zdarzeń, etap liceum, zakres podstawowy (matura).
Kubuś Puchatek - Alan Aleksander Milne
- Wątki motywu w tej lekturze: Nonsens i gra językowa.
- Tematy opracowania: Przyjaźń i wspólnota oraz Dziecięca wyobraźnia i zabawa.
- Opracowanie: 10 postaci, 16 zdarzeń, etap klasy 7–8 szkoły podstawowej (egzamin ósmoklasisty).
Jak użyć tego motywu na egzaminie
Na egzaminie: Motyw świetnie działa w rozprawce o tym, że śmiech bywa formą krytyki: teza, że groteska obnaża przymus ukryty w instytucjach, broni się na kilku lekturach. Druga możliwa teza to obrona powagi, czyli teza, że absurd pokazuje bezsens świata i odbiera złudzenia. Zestawiaj utwory realistyczne z groteskowymi, żeby pokazać różnicę narzędzi, a nie tylko różnicę tematu.
Jak wykorzystać ten motyw w wypracowaniu
- klasy 1–3 szkoły podstawowej: 5 lektur.
- klasy 4–6 szkoły podstawowej: 2 lektury.
- klasy 7–8 szkoły podstawowej (egzamin ósmoklasisty): 3 lektury.
- liceum, zakres podstawowy (matura): 6 lektur.
- liceum, zakres rozszerzony (matura): 5 lektur.
- Największy kontrast epok dają „Skąpiec” (Barok) i „Wścibscy” (Współczesność) - zestawienie dwóch odległych epok pokazuje, co w motywie jest stałe, a co zmienia się z czasem.
- Ten sam motyw w dwóch formach: „Antygona w Nowym Jorku” (Dramat) i „Artysta” (Opowiadanie) - różnica formy bywa silniejszym argumentem niż różnica treści.
- Motywy pokrewne, z którymi ten motyw dzieli lektury: „Satyra i krytyka społeczna” (Szewcy, Tango i Wybrana satyra) i „Zabawa, święto i radość” (Kubuś Puchatek, Tango i Wiersze dla dzieci).
- Najwięcej konkretu do argumentacji mają „Ferdydurke (fragmenty)” (18 postaci i 20 zdarzeń w opracowaniu) oraz „Mikołajek” (15 postaci, 22 zdarzenia).
- Wypracowanie o tym motywie zbudujesz z dwóch albo trzech lektur, które dają różne odpowiedzi; jest ich w bazie 21, więc wystarczy wybrać te, które faktycznie różnią się wnioskiem.
Wskazówki powyżej wyliczono z liczb i przypisań w bazie serwisu. To nie są kryteria oceniania ani punktacja egzaminu - sprawdzaj je w aktualnych materiałach CKE.
Motyw w kontekście epok
Lektury z tym motywem pochodzą z 6 epok. Poniżej te z największą liczbą lektur, a dalej pozostałe epoki skrótowo.
Współczesność (po 1939 r.)
Literatura współczesna dzieli się na świadectwo i na grę. Po jednej stronie są książki o wojnie, okupacji, lagrach i Zagładzie, pisane przez świadków albo w ich imieniu - one mają ocalić pamięć i nie pozwolić nazwać zła czymś neutralnym. Po drugiej stronie jest literatura wolności: eseju, reportażu, opowieści dla dzieci i dorosłych, która szuka formy na doświadczenie nowoczesnego życia. Wspólnym mianownikiem jest pytanie o odpowiedzialność jednostki wobec historii i wobec innych.
Motyw „Humor, groteska i absurd” reprezentują w tej epoce: Antygona w Nowym Jorku, Artysta, Brzechwa dzieciom, Detektyw Pozytywka, Kajko i Kokosz: Szkoła latania, Mała Apokalipsa, Mikołajek, Mistrz i Małgorzata, Najpiękniejsze wiersze, Tango i Wścibscy.
Na egzaminie: Współczesność pojawia się w tematach o pamięci, traumie, totalitaryzmie i o tym, czy o pewnych rzeczach trzeba opowiadać. Warto mieć w zapasie co najmniej dwie lektury: jedną świadectwową i jedną o codzienności, bo pozwalają pokazać różne sposoby patrzenia na to samo stulecie.
Dwudziestolecie międzywojenne (1918–1939)
Epoka odzyskanej wolności, w której literatura programowo zrywa z obowiązkami wobec narodu: ma bawić, eksperymentować i kpić. Równolegle dwudziestolecie jest czasem niepokoju o przyszłość i zapowiedzią katastrofy, którą pisarze przeczuwają. Formy się zmieniają: groteska, absurd, nowa powieść, reportaż, poezja lingwistyczna i witalistyczna. W lekturach szkolnych to czas powieści o dojrzewaniu i o kryzysie świata dorosłych oraz absurdalnych dramatów o władzy.
Motyw „Humor, groteska i absurd” reprezentują w tej epoce: Ferdydurke (fragmenty), Kubuś Puchatek, Proces (fragmenty), Szewcy i Wiersze dla dzieci.
Na egzaminie: Dwudziestolecie dostarcza świetnych przykładów do tematów o grotesce, humorze i kryzysie wartości. Zestawienie międzywojennego absurdu z powojennym świadectwem pokazuje, jak literatura reaguje na historię w różnym momencie.
Romantyzm (1822–1863 (w Polsce))
Motyw „Humor, groteska i absurd” reprezentują w tej epoce: Romantyczność i inne ballady i Zemsta.
Barok (XVII w.)
Motyw „Humor, groteska i absurd” reprezentują w tej epoce: Skąpiec.
Oświecenie (XVIII w.)
Motyw „Humor, groteska i absurd” reprezentują w tej epoce: Wybrana satyra.
Motyw pojawia się też w lekturach z epoki: Młoda Polska - ich lektury są w siatce na końcu strony.
Motywy pokrewne
Satyra i krytyka społeczna
Wyśmianie wad zbiorowości: obłudy, pychy i głupoty.
Lektury wspólne z motywem „Humor, groteska i absurd”: Szewcy, Tango i Wybrana satyra (3).
Zabawa, święto i radość
Radość, gra i świętowanie jako przeciwwaga dla trudu.
Lektury wspólne z motywem „Humor, groteska i absurd”: Kubuś Puchatek, Tango i Wiersze dla dzieci (3).
Strach, lęk i niepewność
Paraliżujący lęk, groza i niepokój wobec nieznanego.
W bazie te motywy nie mają wspólnych lektur - łączy je pokrewieństwo zaznaczone w opisie motywu.
Tożsamość i poszukiwanie siebie
Kim jestem — pytanie o korzenie, wybory i własne miejsce.
W bazie te motywy nie mają wspólnych lektur - łączy je pokrewieństwo zaznaczone w opisie motywu.
Kwestie sporne i typowe pomyłki
Osobno trzeba pilnować granicy między humorem a groteską: w jednym utworze mogą współistnieć i przechodzić jedno w drugie, ale pełnią różne funkcje.
- Kwestia sporna w „Ferdydurke (fragmenty)”: Czy Ferdydurke jest satyrą na polskie środowiska, czy diagnozą uniwersalnego zniewolenia formą? Stanowisko pierwsze: materiał powieści jest wyraźnie polski i społeczny, bo utwór ośmiesza trzy konkretne środowiska, czyli szkołę, nowoczesne…
- Kwestia sporna w „Mistrz i Małgorzata”: Czy Wołand jest postacią złą, dobrą, czy zbyt złożoną na taką ocenę? Z punktu widzenia etyki chrześcijańskiej to diabeł i władca ciemności, a jego kary są okrutne i nieprzewidywalne.…
- Kwestia sporna w „Szewcy”: Czy finał dramatu pokazuje zwycięstwo technokracji, czy raczej jej samozagładę? maszyny i biurokracja całkowicie przejmują władzę, co odczytuje się jako zwycięstwo technokracji; obraz świata po zwycięstwie jest tak zdegenerowany…
- Sporne miejsca interpretacji opisane w bazie ma 21 lektur z tym motywem - otwarte pytanie interpretacyjne jest w każdym opracowaniu lektury.
Kwestie sporne pochodzą z opracowań lektur w bazie - pokazujemy je, bo w wypracowaniu lepiej je nazwać i uzasadnić wybór odczytania niż rozstrzygać bez dowodu z tekstu.
Pytania egzaminacyjne dotyczące tych lektur
Z bazy pytań serwisu wybraliśmy 2 pytania z 25 pytań, w których wracają lektury z tym motywem. Każde ma wyjaśnienie i podpowiedź.
- Młoda Polska - Wesele
Której z postaci symbolicznych z 'Wesela' Stanisława Wyspiańskiego NIE przypisano właściwego rekwizytu ani znaczenia?
- A. Chochoł - symbol uśpienia narodu i nadziei na odrodzenie
- B. Wernyhora - przekazuje złoty róg wzywający do powstania
- C. Stańczyk - wręcza kaduceusz symbolizujący zgodę narodową
- D. Widmo - ukazuje się Gospodyni jako wspomnienie jej młodzieńczej miłości, zmarłego młodego malarza
Poprawna odpowiedź: Stańczyk - wręcza kaduceusz symbolizujący zgodę narodową
Stańczyk wręcza Dziennikarzowi (Rudolfowi Starzewskiemu) kaduceusz polski jako symbol usypiania sumienia narodu i politycznej bierności zachowawczej, a nie zgody.
Podpowiedź: Pytanie jest przeczące - szukamy opisu, który rozmija się z tekstem dramatu.
- Literatura Współczesna - Tango
Finałowy taniec tanga 'La Cumparsita' w dramacie 'Tango' Sławomira Mrożka tańczą:
- A. Edek z wujem Eugeniuszem nad ciałem zabitego Artura
- B. Artur z Alą podczas ceremonii ślubnej
- C. Stomil z Eleonorą w geście anarchii
- D. Edek z Alą po przejęciu władzy
Poprawna odpowiedź: Edek z wujem Eugeniuszem nad ciałem zabitego Artura
Tango tańczą prymitywny cham Edek oraz uległy wuj Eugeniusz, co stanowi aluzję do chocholego tańca i symbolizuje triumf bezmyślnego totalitaryzmu.
Podpowiedź: Zwycięzcą dramatu jest siła fizyczna, a nie intelekt - pomyśl, kto przejmuje dom.
Wszystkie lektury z motywem Humor, groteska i absurd
Antygona w Nowym Jorku
Janusz Głowacki (1992 r.)
Tompkins Square Park w Nowym Jorku, gdzie w ciągu jednej nocy rozgrywa się cała akcja dramatu. Środowisko ludzi bezdomnych mieszkających w parku, w tym bezdomni emigranci z Europy Wschodniej i Portoryka. Kostnica miejska i molo na Bronxie, do którego zwożone są trumny bezdomnych z całego Nowego Jorku. Akcja dramatu rozgrywa się w ciągu jednej nocy w nowojorskim parku Tompkins Square, w środowisku ludzi bezdomnych, w tym emigrantów. Głównymi bohaterami są bezdomni: Sasza, rosyjski emigrant pięćdziesięciolatek; Anita, bezdomna Portorykanka około czterdziestki; Pchełka, czterdziestoparoletni bezdomny Polak; oraz Policjant. Anita dowiaduje się od Saszy, że jej ukochany John nie żyje i że jego zwłoki mają zostać pochowane jak zwłoki człowieka wyjętego spod prawa, bez godnego pogrzebu.
Artysta
Sławomir Mrożek (1960 r.)
Wybór utworów. Bliżej nieokreślona przestrzeń, o baśniowym, umownym charakterze — bez nazw miejscowości i bez dat. Droga z domu do cyrku oraz plac przed cyrkiem, gdzie w trakcie rozmowy rozkładany jest namiot cyrkowy. Wnętrze cyrku wyłącznie jako przyszłe miejsce pracy, do którego bohater nigdy nie wchodzi. Czas nieokreślony, bez ram historycznych. Tytułowym bohaterem utworu jest Kogut — ptak mówiący ludzkim głosem, czytający gazetę i planujący karierę; w utworze nie występuje postać aktora-człowieka ani scena przemiany człowieka w ptaka. Kogut czyta gazetę i znajduje w niej ogłoszenie o naborze zwierząt do cyrku, co odbiera jako niepowtarzalną szansę na karierę. Kogut od dawna chce zostać artystą i ogłoszenie traktuje jako pierwszy krok do spełnienia tego marzenia. Kogut oznajmia Lisowi, że zgłosi się do cyrku, i opowiada mu o swoich planach. W drodze na rozmowę Kogut wyobraża sobie czekającą go sławę i pieniądze.
Brzechwa dzieciom
Jan Brzechwa (1953 r.)
Wybór utworów. Wieś, rzeczka i krzak nad wodą (Kaczka Dziwaczka). Targ i stragan z warzywami w dzień targowy (Na straganie). Ogród warzywny i grządki (Pomidor, Chrzan, Na straganie). Dom, kanapa i pokój (Leń, Samochwała). Gabinet lekarski (Żaba). Miasta, miasteczka i okolice w różnych częściach Polski (Sójka). Kaczka Dziwaczka mieszka nad rzeczką, obok krzaka, ale zamiast trzymać się wody wyrusza na piesze wycieczki. Kaczka załatwia zwykłe sprawy na opak — jej sprawunki w mieście nie mają wiele wspólnego że zdrowym rozsądkiem, co zadziwia inne kaczki.
Detektyw Pozytywka
Grzegorz Kasdepke (2005 r.)
Wybór utworów. Kamienica i jej podwórko: biuro agencji detektywistycznej na jednym z pięter, konkurencyjne biuro w piwnicy, suszarnia, mieszkania mieszkańców, piaskownica, garaż. Miasto — w jednym ze źródeł pośrednich kamienica określona jako warszawska. Plaża nad morzem i pole namiotowe (wątki wakacyjne). Detektyw Pozytywka prowadzi własną agencję detektywistyczną o nazwie Różowe Okulary; jej małe biuro mieści się w pewnej kamienicy.
Ferdydurke (fragmenty)
Witold Gombrowicz (1937 r.)
Fragmenty. Warszawa lat trzydziestych XX wieku: mieszkanie Józia, gimnazjum dyrektora Piórkowskiego, pensja i nowoczesny dom Młodziaków w willowej dzielnicy; Bolimowo pod Warszawą: dwór wujostwa Hurleckich, jego wnętrza, kredens, ogród i okolice wiejskie. Utwór powstał jako polemika z nieprzychylnymi recenzjami debiutanckiego tomu opowiadań Pamiętnik z okresu dojrzewania z 1933 roku; pierwotnie miał to być krótki pamflet wymierzony w krytyków, których narratorka nazywa ciotkami kulturalnymi. Pierwsze wydanie książkowe ukazało się jesienią 1937 roku w warszawskim Towarzystwie Wydawniczym Rój, z datą 1938 na karcie tytułowej; rozbieżność między rzeczywistym rokiem druku a datą wydania powtarzają wszystkie opracowania, w tym encyklopedyczne i autorskie. Pierwsze wydanie zilustrował Bruno Schulz, który jest także autorem okładki; opracowania podkreślają, że publikacja stała się wydarzeniem literackim i przyniosła autorowi rozgłos w środowisku.
Kajko i Kokosz: Szkoła latania
Janusz Christa (1981 r.)
Mirmiłowo — gród otoczony wałami, z chatami, warsztatami i karczmą, miejsce życia głównych bohaterów. Łysa Góra — wzniesienie, na którym znajduje się Wyższa Szkoła Latania prowadzona przez Jagę. Chata i gospodarstwo Łamignata oraz Jagi — miejsce odpoczynku i punkt startowy wyprawy. Akcja albumu rozpoczyna się od skargi Łamignata, który czuje się coraz słabszy i szuka sposobu na odzyskanie sił. Żona Łamignata, czarownica Jaga, prowadzi na Łysej Górze szkołę, w której uczy latania na miotłach. Łamignat udaje się do Mirmiłowa, aby namówić kasztelana Mirmiła na wyprawę do szkoły latania i na jej ukończenie. Kasztelan Mirmił, władca Mirmiłowa, jest postacią hipochondryczną i nieustannie narzeka na swoje zdrowie.
Kubuś Puchatek
Alan Aleksander Milne (1926 r.)
Wybór utworów. Fikcyjny Stumilowy Las (Hundred Acre Wood); dom Kubusia Puchatka, nora Królika, dom Prosiaczka, dom Sowy, dom Kłapouchego; czas akcji niedookreślony; świat oderwany od realiów historycznych, bez dat i realnej geografii. Kubuś Puchatek ukazał się 14 października 1926 roku nakładem wydawnictw Methuen & Co. w Wielkiej Brytanii i E. P. Dutton w Stanach Zjednoczonych. Ilustracje Ernesta H. Sheparda są integralną częścią książki – wyobrażają bohaterów i towarzyszą tekstowi we wszystkich wydaniach. Utwór składa się z dziesięciu rozdziałów, a każdy z nich stanowi odrębną, zamkniętą historyjkę. Historyjki można czytać niezależnie od siebie; wątki nie przechodzą z rozdziału do rozdziału, z wyjątkiem rozdziałów dziewiątego i dziesiątego. Rozdział pierwszy: Puchatkowi kończy się miód, więc próbuje wspiąć się na drzewo, spada i odbija się od gałęzi.
Mała Apokalipsa
Tadeusz Konwicki (1979 r.)
Warszawa końca lat siedemdziesiątych XX wieku, Polska Rzeczpospolita Ludowa. Dzień 30 kwietnia i noc poprzedzająca święto 1 maja. Mieszkanie narratora w willi dawnej komendy Armii Krajowej przy Albercie na Żoliborzu. Ulice Warszawy, Centrum miasta, okolice Pałacu Kultury i Nauki przygotowywanego do wiecu partyjnego. Narrator, starszy pisarz i były żołnierz konspiracji, prowadzi zapiski przez jedną noc i jeden dzień poprzedzający święto 1 maja, ogłaszając na wstępie, że jest to zapis ostatniego dnia jego życia. Bohater należy do komisji przygotowującej obchody pierwszomajskie i wraz z grupą innych osobistości kultury ma przeglądać kolumnę pochodów, pełniąc dekoracyjną rolę władzy, którą wewnętrznie pogardza.
Mikołajek
René Goscinny, Jean-Jacques Sempé (1959 r.)
Fragmenty. Paryż i jego przedmieścia w drugiej połowie XX wieku — świat przedstawiony opowiadań. Szkoła — sala lekcyjna, korytarz, podwórko i boisko, miejsce większości wydarzeń. Dom rodzinny Mikołajka — pokój chłopca, salon, ogród i ogródek przed domem. Domy kolegów — ogród Euzebiusza, mieszkanie Ananiasza, dom Alcesta. W opowiadaniu Najmilsza pamiątka klasa przygotowuje się do wspólnego zdjęcia: dzieci mają się ładnie ubrać i uczesać, a do prośby stosują się wszyscy poza Gotfrydem, który przychodzi przebrany za Marsjanina. Podczas ustawiania do zdjęcia dzieci przynoszą z piwnicy skrzynki, brudzą się, kłócą o miejsca i dostają kolejne kary, a cała klasa traci szlabany pod warunkiem, że grzecznie stanie do fotografii; gdy w końcu się ustawiają, okazuje się, że fotograf już sobie poszedł.
Mistrz i Małgorzata
Michaił Bułhakow (1966 r.)
Moskwa lat trzydziestych XX wieku, Związek Radziecki okresu stalinizmu. Aleja Sadowa, mieszkanie numer pięćdziesiąt na czwartym piętrze domu na Alei Sadowej zamieszkane przez Wołanda i jego orszak. Teatr Variétés, restauracja i dom Gribojedowa siedziba stowarzyszenia literackiego MASSOLIT. Na Piatnickiej w alei autorzy Mikhail Aleksandrowicz Berlioz, przewodniczący stowarzyszenia literackiego MASSOLIT, i młody poeta Iwan Bezdomny rozmawiają o poemacie antyreligijnym i o istnieniu Jezusa, gdy zjawia się tajemniczy obcy, który upiera się, że diabeł istnieje. Obcy prorokuje, że Berlioz pozbawi głowy rosyjska Kobieta o imieniu Anna i że jego głowa zostanie odcięta; chwilę później Berlioz ślizga się na oleju wylanym przez Annuszkę i ginie pod kołami tramwaju. Iwan Bezdomny, próbując zatrzymać mistycznego obcego, trafia ostatecznie do szpitala psychiatrycznego, gdzie spotyka człowieka nazywanego Mistrzem.
Najpiękniejsze wiersze
Danuta Wawiłow (1999 r.)
Wybór utworów. Dom rodzinny, poranek i kuchnia. Łazienka, przedpokój oraz tramwaj. Podwórko z kałużami po deszczu. Sypialnia dziecka wieczorem. Kuchnia i szafka z daktylami. Droga w nieznane i kraina marzeń. Trójkątne królestwo i sala tronowa. Pokój, w którym dziecko lepi z plasteliny. Dom, w którym mieszka siostra. Przestrzeń dziecięcej wyobraźni. Tytuł Najpiękniejsze wiersze nie jest autorskim tomem z jednym pierwodrukiem, lecz nazwą, którą różni wydawcy nadają wyborom wierszy pochodzących z różnych tomików autorki, dlatego nie istnieje jeden kanoniczny spis treści tego zbioru i trzeba go.
Proces (fragmenty)
Franz Kafka (1925 r.)
Fragmenty. Bezimienne miasto zwane stolicą, w czasach współczesnych Kafce, prawdopodobnie Praga; Mieszkanie Józefa K. u gospodyni pani Grubach, pensja u niskiej kobiety i jej córki; Ciasne apartamenty na strychach obracające się w sale rozpraw sądowych, w różnych dzielnicach miasta. W trzydziestych urodzinach Józefa K., prokurenta banku, zostaje aresztowany przez dwóch urzędników sądowych, Willema i Franza, w swoim własnym mieszkaniu; nie zna zarzutu i nie zostaje pozbawiony wolności. Nadzorca powiadamia K., że aresztowanie nie odbiera mu swobody poruszania się, ale że jest on oskarżony i ma pozostawać do dyspozycji sądu; powołuje komisję, która ma badać sprawę. K. próbuje dochodzić praw i rozeznać w sytuacji, ale nie udaje mu się ustalić, jaki zarzut go dotyczy ani jaki organ go oskarża. Pani Grubach rozmawia z K. o aresztowaniu, zaznaczając, że nie wpłynęło to na jej sympatię do lokatora; jej służąca fräulein Bürstner jest pierwszą kobietą, z którą K. rozmawia o procesie.
Romantyczność i inne ballady
Adam Mickiewicz (1822 r.)
Fragmenty. Miasteczko na dawnej Litwie z rynkiem, przy którym nocą gromadzi się tłum wokół Karusi. Teren przy cmentarzu i ratuszu, gdzie dziewczyna rozmawia z duchem zmarłego Jasia. Jezioro Świteź i okolice Płużyn na dawnych ziemiach litewskich. Las nad Bugiem i droga powrotna kupca do domu, miejsce napadu zbójców. Karusia, osierocona dziewczyna zakochana w zmarłym Jaśku, nocuje na rynku miasteczka i twierdzi, że widzi ducha ukochanego, z którym rozmawia i tańczy. Karusia pochodzi z ludu, została sierotą i po śmierci Jasia popadła w stan, który otoczenie uważa za obłęd, a ona sama trwa w przekonaniu o codziennych spotkaniach z ukochanym. Dziewczęta z tłumu odprowadzają Karusię do domu, bo powszechnie uważa się ją za osobę obłąkaną i dziwną, choć sam tłum przyciąga wieść o jej nocnych seansach. Starzec wykładający rozumem świat uważa Karusię za ofiarę zabobonu i twierdzi, że zjawę trzeba wytłumaczyć złudzeniem zmysłów oraz chorobą wyobraźni.
Skąpiec
Molier (1668 r.)
dom Harpagona w Paryżu wraz z jego ogrodem; ulica przed domem Harpagona, miejsce spotkań i tajnych narad młodych; mieszkanie Marianny i jej matki w mieście; ogród Harpagona, w którym zakopana jest skrzynka że złotem; miejsce posiedzenia komisarza badającego kradzież. Harpagon, sześćdziesięcioletni wdowiec o potwornie chciwym usposobieniu, wyznaje w monologu skierowanym do widowni, że ukrył w ogrodzie skrzynkę pełną złota i żyje w ciągłym lęku przed jej kradzieżą. Podejrzewa o zakusy na majątek każdego, kogo spotka, łącznie z własnymi dziećmi i domownikami, a samo mówienie o pieniądzach uważa za ryzykowne. Walery, młody szlachcic z Neapolu, wyznaje w rozmowie z Elizą i na forum widowni, że poznał ją, gdy uratował ją od utonięcia, zakochał się i dla zbliżenia do ukochanej zatrudnił się w domu Harpagona na posadzie zarządcy, ukrywając przed ojcem dziewczyny swą szlacheckie pochodzenie i prawdziwe intencje.
Szewcy
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1934 r.)
Fantastycznie urządzony gabinet szewski i warsztat, miejsce niedookreślone geograficznie i czasowo. Więzienie i tak zwana leniwnia, do której zostają zamknięci szewcy. Pałacowe i urzędowe wnętrza nowej władzy po zamachu stanu i rewolucji. Abstrakcyjna przestrzeń końca świata, w której rządzą maszyny, biurokracja i manekiny. Szewcy cierpią z powodu ciężkiej, bezsensownej i bezmyślnej pracy, w której czują się wykorzystywani i upokarzani przez swojego pracodawcę. Ich ciemiężycielem jest prokurator Robert Scurvy, który z obawy przed buntem pracowników dokonuje wraz z Dziarskimi Chłopcami zamachu stanu i zdobywa władzę. Po zamachu szewcy zostają zamknięci w leniwni i skazani na przymusową bezczynność, co dla ludzi przyzwyczajonych do pracy jest formą kary.
Tango
Sławomir Mrożek (1964 r.)
jeden pokój w mieszkaniu Stomila, umeblowany tak, że przypomina jednocześnie salon i zagrodę, z ławką, stołem i porządkami gospodarskimi; ta sama scena przez całą sztukę, zgodnie z zasadą jedności miejsca. Akcja toczy się w jednym pokoju, który łączy funkcje mieszkania, warsztatu i zagrody, co obrazuje chaotyczną mieszankę porządków po odrzuceniu starych form. Dziadek Eugeniusz reprezentuje przedwojenną kulturę i tradycję, pisze wiersze i trzyma się zwyczajów oraz konwenansów minionego świata. Stomil, ojciec Artura, porzucił dawne konwenansy i oddał się idei wolności, co widać w jego swobodnym ubiorze i pogardzie dla dawnych form. Eleonora, matka Artura, zachowuje się jak Kobieta z lekkich towarzyskich obyczajów i troszczy się o własną wygodę bardziej niż o porządek rodziny. Babcia Eugenia jest ostatnią osobą pielęgnującą codzienną pracę i zwyczaje, dzięki którym dom jeszcze jakoś funkcjonuje.
Wesele
Stanisław Wyspiański (1901 r.)
Wiejska izba Bronowic, w której odbywa się wesele inteligencji krakowskiej z chłopami. Przedsionek i podwórze chaty, gdzie pojawiają się postacie fantastyczne. Ta sama izba po północy, wypełniona widzeniami i tańcem chocholim. Bronowice pod Krakowem na przełomie XIX i XX wieku, w Galicji pod zaborem austriackim. Wesele jest osnute na autentycznym ślubie poety Lucjana Rydla z Jadwigą Mikołajczykówną, zawartym w lutym 1900 roku w Bronowicach pod Krakowem, gdzie inteligencja krakowska bawiła się razem z chłopami. Dramat składa się z trzech aktów: pierwszym jest przyjęcie nowożeńców, drugim wesele z kontrastem dwóch światów, a trzecim zabawa, w której kolejni goście doświadczają widzeń, a całość kończy chocholi taniec.
Wiersze dla dzieci
Julian Tuwim (1938 r.)
Wybór utworów. Stacja kolejowa i trasa pociągu; ogród i pole z rzepką; afrykańska wioska i szkoła; dom pana Hilarego; podniebna podróż aeroplanem; dwudziestolecie międzywojenne. Tytuł Wiersze dla dzieci nie oznacza jednego utworu, lecz zbiorczy tytuł, pod którym w rozmaitych wydaniach ukazują się wiersze Tuwima dla najmłodszych; skład i układ tomów różnią się między wydawcami. Wiersz Bambo, najstarszy z omawianych w szkole utworów tego zbioru, ukazał się po raz pierwszy w 1935 roku na łamach Wiadomości Literackich.
Wścibscy
Dorota Gellner (2012 r.)
Wybór utworów. Polska, bliżej nieokreślone miasto. Sceny rozgrywają się w przestrzeniach codziennych i sąsiedzkich: park, klatka schodowa i mieszkania sąsiadów (drzwi, dziurka od klucza, ściana między mieszkaniami), ogród sąsiadów z murem porośniętym różami, cukiernia, dom rodzinny przy stole i przed telewizorem, gabinet lekarski. Książka jest cyklem siedemnastu krótkich, osobnych, rymowanych historyjek dla dzieci o wścibstwie, czyli o niezdrowym interesowaniu się cudzymi sprawami.
Wybrana satyra
Ignacy Krasicki (1779 r.)
Fragmenty. Rzeczpospolita szlachecka drugiej połowy XVIII wieku w czasach panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego. Dwory i folwarki ziemiańskie, w których rozgrywają się opowieści o modnych żonach i pijackich obyczajach. Dwór królewski i warszawskie salony, wobec których szlachta sformułowała szereg oskarżeń. Cykl Satyry ukazał się w dwóch częściach, w latach 1779 i 1782, i był jedną z najważniejszych realizacji gatunku w polskim oświeceniu. Satyra Do króla otwiera część pierwszą cyklu i formułuje poetykę całego tomu, odpowiadając zarazem na zarzuty kierowane wobec autora przez jego krytyków. W Do króla szlacheckie oskarżenia wobec monarchy nie padają z ust samego autora, lecz są przywołane w mowie pozornie zależnej, którą satyra następnie demaskuje. Szlachta w Do króla zarzuca królowi słabość wobec obcych, rozpustę na dworze, łamanie dawnych obyczajów i lekceważenie spraw państwa.
Zemsta
Aleksander Fredro (1834 r.)
Zamek dzielony murem na dwie części: połowa Cześnika i połowa Rejenta Milczka. Ogród zamkowy - miejsce spotkań Klary i Wacława. Pokoje Cześnika i służba mu podległa (Papkin, Dyndalski, Perełka, Śmigalski). Wieś i zamek wzorowane na zamku Kamieniec w Odrzykoniu, akcja pod koniec XVIII wieku (wzmianki o konfederacji barskiej). Komedia powstała około 1833 roku, inspirowana jest dokumentem znalezionym przez Fredrę na zamku Kamieniec w Odrzykoniu, który poeta otrzymał w posagu żony. Zamek Kamieniec był własnością dwóch skłóconych ze sobą rodów: Firlejów (dolna część) i Skotnickich (górna część), a zatarg zakończył dopiero ślub Mikołaja Firleja z Zofią Skotnicką z 1630 roku. Zemsta po raz pierwszy drukiem ukazała się w 1838 we Lwowie, a prapremiera odbyła się 17 lutego 1834 we Lwowie w teatrze Jana Nepomucena Kamińskiego.
Te 21 lektur: 2486 faktów źródłowych, każdy z odniesieniem do źródła. Jak powstają opracowania
Epoki, autorzy i gatunki powiązane z motywem „Humor, groteska i absurd”
Prześledź, w których epokach i u których pisarzy ten motyw odgrywa centralną rolę, aby zbudować pełny kontekst historycznoliteracki w wypracowaniu.
Epoki, w których występuje motyw
Wszystkie epoki →Autorzy podejmujący ten motyw
Gatunki literackie z tym motywem
Powiązane narzędzia egzaminacyjne i katalogi wiedzy
Połącz trening zadań egzaminacyjnych z powtórką lektur obowiązkowych, motywów toposowych, cech epok oraz pojęć teoretycznoliterackich.
9 pełnych arkuszy E8 i matury z czasem i punktacją
Teza, lektura obowiązkowa, 2 konteksty i błąd kardynalny
Porównanie dwóch tekstów w rygorze 60-90 wyrazów
Zaproszenie i ogłoszenie z checklistą 5 elementów CKE
Testy z polskiego, historii, matematyki, biologii i WOS
Plan nauki od września do maja z kamieniami milowymi
Szybki dostęp do katalogów lektur i kompendiów
Źródła zewnętrzne, biblioteka cyfrowa i materiały CKE
Zweryfikowane zasoby instytucji publicznych, bibliotek cyfrowych oraz informatorów egzaminacyjnych, które poszerzają kontekst lekturowy i historycznoliteracki.
Informator o egzaminie maturalnym w Formule 2023 i wykaz zagadnień CKE
Oficjalne wytyczne egzaminacyjne, kryteria punktowania zadań otwartych, wypracowań i arkusze pokazowe.
Zintegrowana Platforma Edukacyjna - lekcje, konteksty i ćwiczenia MEN
Państwowa baza materiałów edukacyjnych dla szkół podstawowych i ponadpodstawowych.
Indeks motywów i toposów w tekstach literackich - Wolne Lektury
Darmowe, kompletne wydania lektur szkolnych z przypisami i komentarzem filologicznym.
Polona i Encyklopedia PWN - konteksty historycznoliterackie i archiwalia
Naukowe definicje pojęć teoretycznoliterackich, normy językowe oraz biogramy twórców.