Skąpiec
komedia klasyczna francuska w pięciu aktach, pisana prozą
Opracowanie w wersji 1 · aktualizacja 26.09.2026 · jak powstają opracowania
Streszczenie w pigułce
Harpagon wyznaje widowni, że zakopał w ogrodzie skrzynkę pełną złota i żyje w ciągłym lęku przed jej utratą. W finale wszystkie młode pary mogą stanąć na ślubnym kobiercu: Eliza z Walerym, a Kleant z Marianną, a koszt ślubów bierze na siebie Anzelm, który odzyskał dzieci.
Streszczenie szczegółowe
Czas, miejsce i punkt wyjścia
Tło i przestrzeń wydarzeń
dom Harpagona w Paryżu wraz z jego ogrodem; ulica przed domem Harpagona, miejsce spotkań i tajnych narad młodych; mieszkanie Marianny i jej matki w mieście; ogród Harpagona, w którym zakopana jest skrzynka że złotem; miejsce posiedzenia komisarza badającego kradzież.
Początek historii i zawiązanie akcji
Harpagon, sześćdziesięcioletni wdowiec o potwornie chciwym usposobieniu, wyznaje w monologu skierowanym do widowni, że ukrył w ogrodzie skrzynkę pełną złota i żyje w ciągłym lęku przed jej kradzieżą. Podejrzewa o zakusy na majątek każdego, kogo spotka, łącznie z własnymi dziećmi i domownikami, a samo mówienie o pieniądzach uważa za ryzykowne.
Przebieg wydarzeń i węzłowe wątki
Wyznanie o skrzynce
Harpagon wyznaje widowni, że zakopał w ogrodzie skrzynkę pełną złota i żyje w ciągłym lęku przed jej utratą.
Historia Walerego
Walery wyznaje, jak uratował Elizę od utonięcia i zatrudnił się u Harpagona jako zarządca, by być blisko ukochanej.
Plany matrymonialne ojca
Harpagon ogłasza, że Eliza poślubi Anzelma bez posagu, a on sam zamierza poślubić młodą Mariannę, czym szokuje syna.
Tajna pożyczka
Kleant za pośrednictwem La Flèche i pana Szymona organizuje lichwiarską pożyczkę na pomoc Mariannie, nie znając wierzyciela.
rozmowa o charakterze kucharza i woźnicy
Jakub jako kucharz i woźnica mówi panu prawdę o skąpstwie i otrzymuje baty, co ukazuje tyrańską władzę Harpagona.
Uczta dla Marianny
Harpagon przygotowuje skąpą ucztę na przyjazd Marianny i dręczy domowników nadzwyczajnymi oszczędnościami.
Odwiedziny Marianny
Marianna przybywa do domu Harpagona i odkrywa, że syn gospodarza to Kleant, którego kocha; oboje młodzi prowadzą podwójną grę słów.
Pierścień z diamentem
Kleant wychwala przed Marianną wina i delicje oraz proponuje jej diamentowy pierścień z ręki ojca, wywołując ukrytą furię Harpagona.
Odkrycie uczuć syna
Harpagon podstępem wyciąga od Kleanta wyznanie miłości do Marianny i grozi mu wydziedziczeniem.
Rozjemstwo Jakuba
Jakub biega między ojcem a synem, podsuwając każdemu wersję ustępliwości, którą chce słyszeć, aż spotkanie kończy się nową kłótnią.
Kradzież skrzynki
La Flèche wykopuje i zabiera zakopaną w ogrodzie skrzynkę że złotem, a Harpagon popada w rozpacz z przejmującą siłą.
Aresztować wszystkich
Harpagon żąda od komisarza aresztowania całego miasta i przedmieść, wskazując palcem na widownię jako na podejrzanych.
Fałszywe przyznanie Walerego
Walery, oskarżony o kradzież złota, przyznaje się do kradzieży miłości Elizy, a Harpagon bierze to za przyznanie do kradzieży kasy.
Rozpoznanie rodzinne
Walery i Marianna okazują się dziećmi Anzelma, czyli don Tomasza Alburci, uznanych za utopionych w katastrofie morskiej.
Hojność Anzelma
Anzelm rezygnuje z małżeństwa z Elizą i bierze na siebie koszty ślubów wszystkich młodych par.
Układ: skrzynka za śluby
Kleant negocjuje z ojcem zwrot skrzynki w zamian za zgodę na małżeństwo z Marianną i Harpagon przyjmuje warunki.
Finałowe śluby
Eliza wychodzi za Walerego, Kleant za Mariannę, a Harpagon pozostaje z odzyskanym złotem, zamiast że ślubem.
Finał i rozwiązanie
Finałowe rozstrzygnięcie
W finale wszystkie młode pary mogą stanąć na ślubnym kobiercu: Eliza z Walerym, a Kleant z Marianną, a koszt ślubów bierze na siebie Anzelm, który odzyskał dzieci. Harpagon natomiast wraca do swej skrzynki że złotem i zapowiada, że idzie je obejrzeć, co domyka portret człowieka, którego jedyną miłością pozostaje złoto.
Bohaterowie utworu
Harpagon
Główny bohatersześćdziesięcioletni wdowiec
Skąpiec i ojciec Kleanta oraz Elizy, główny bohater komedii
- • zakopał w ogrodzie skrzynkę ze złotem, którą kocha bardziej niż dzieci, i po jej kradzieży popada w rozpacz
- • zamierza poślubić młodą Mariannę, choć jest w wieku jej ojca, a jednocześnie chce wydać córkę bez posagu za Anzelma
- • sam pożycza pieniądze na lichwiarskich warunkach, dręczy służbę oszczędnościami i podejrzewa o kradzież całe miasto
Kleant
Główny bohatersyn Harpagona
Młody szlachcic zakochany w Mariannie, rywal ojca o tę samą kobietę
- • posiłkuje się lichwiarską pożyczką na pomoc Mariannie i jej chorej matce, nie wiedząc, że wierzycielem jest jego ojciec
- • potajemnie zamierza zbiec z Marianną, a w finale wymusza na ojcu zgodę na ślub w zamian za zwrot skrzynki
Eliza
Główny bohatercórka Harpagona
Zakochana w Walerym i przeciwna małżeństwu z Anzelmem
- • zawdzięcza życie Walerymu, który uratował ją od utonięcia przed rozpoczęciem akcji sztuki
- • sprzeciwia się planowanemu przez ojca ślubowi z Anzelmem, a dzięki rozpoznaniu rodzinnemu może w finale poślubić Walerego
Walery
Główny bohaterkochanek Elizy
Neapolitański szlachcic ukrywający się w roli zarządcy domu Harpagona
- • uratował Elizę od utonięcia i zatrudnił się u Harpagona wyłącznie po to, by być blisko ukochanej
- • jest synem don Tomasza Alburci, czyli Anzelma, i bratem Marianny; podczas przesłuchania przyznaje się do miłości, nie do kradzieży
Marianna
Główny bohatermłoda uboga dziewczyna
W której zakochani są jednocześnie Harpagon i Kleant
- • kocha Kleanta i nie chce słyszeć o małżeństwie z wiekowym Harpagonem, którego wygląd ją przeraża
- • żyła z matką we Francji po katastrofie morskiej i okazuje się córką Anzelma oraz siostrą Walerego
Anzelm
Postać drugoplanowastarzejący się szlachcic neapolitański
Pierwotny narzeczony Elizy, naprawdę don Tomasza Alburci
- • przez szesnaście lat wierzył, że jego żona i dzieci utonęły w katastrofie morskiej
- • w finale rozpoznaje w Walerym i Mariannie własne dzieci i z wdzięczności opłaca wszystkie śluby młodych par
Frozyna
Postać drugoplanowastarzejąca się swatka i pośredniczka matrymonialna zabiegająca o Harpagona
- • przekonuje Harpagona, że Marianna pokocha go mimo braku posagu i że dziewczyna lubi wąsatych starszych panów
- • działa dla własnego zysku i jej pochlebstwa pokazują powszechność korupcji pieniądzem w świecie komedii
La Flèche
Postać drugoplanowasprytny sługa w domu Harpagona
Pośrednik w sprawach Kleanta oraz złodziej skrzynki ze złotem
- • pomaga Kleantowi zorganizować potajemną pożyczkę za pośrednictwem pana Szymona
- • wykopuje i kradnie zakopaną w ogrodzie skrzynkę ze złotem, karząc skąpca jego własnym podejrzliwością
Jakub
Postać drugoplanowakucharz i woźnica Harpagona
Niechciany i bity rozjemca w rodzinnych sporach
- • mówi panu w oczy prawdę o jego skąpstwie w roli kucharza i woźnicy, za co dostaje baty
- • podsuwa ojcu i synowi każdą wersję ustępliwości, jakiej oczekują, przez co ich pojednanie kończy się nową kłótnią
pan Szymon
Postać drugoplanowafaktor i pośrednik w zorganizowaniu lichwiarskiej pożyczki dla Kleanta
- • pośredniczy między La Flèche a lichwiarzem, dbając o zakrycie tożsamości pożyczkodawcy, którym jest sam Harpagon
panna Klaudia
Postać drugoplanowagospodyni domowa Harpagona
Postać niema w komedii, lecz stale obecna w domowych podejrzeniach
- • zostaje wymieniana wśród domowników podejrzewanych o kradzież skrzynki ze złotem
Ździebełko
Postać drugoplanowasłużący Harpagona
Ofiara ciągłych podejrzeń pana o kradzież i oszczędności
- • wykonuje polecenia pana w domu i staje w rzędzie podejrzanych po zniknięciu skrzynki ze złotem
Szczygiełek
Postać drugoplanowadrugi służący Harpagona
Obecny w scenach domowych i przesłuchań
- • uczęszcza na polecenia pana w domu i w ogrodzie, a w czasie kradzieży zostaje wcielony do grona podejrzanych
komisarz
Postać drugoplanowaurzędnik prowadzący śledztwo w sprawie skradzionej skrzynki, wspomagany przez pisarza
- • przesłuchuje Harpagona i domowników, a przy pytaniu o podejrzanych słyszy, że winni są wszyscy, miasto i przedmieścia
Relacje między bohaterami
Kto z kim jest powiązany i co z tego powiązania wynika dla fabuły.
Mapa pokazuje strukturę powiązań - każda linia to jedna relacja opisana niżej.
ojciec i syn rywalizujący o pieniądze i o tę samą kobietę
ojciec narzucający córce niechciane małżeństwo z Anzelmem
wiekowy zalotnik zabiegający o rękę młodej dziewczyny
lichwiarz i dłużnik, którzy okazują sobie być ojcem i synem
miłość odwzajemniona, ukrywana przed ojcem dziewczyny
miłość odwzajemniona utrudniona przez zaloty Harpagona
syn i ojciec uznany za utopionego w katastrofie morskiej
córka i ojciec odnaleziony po latach rozłąki
brat i siostra, którzy rozpoznają się dopiero w piątym akcie
pan podejrzewający sługę o kradzież, który zostaje przez niego okradziony
pan bijący sługę za mówienie mu prawdy o skąpstwie
narzeczony rezygnujący z małżeństwa na korzyść szczęścia dziewczyny
Plan wydarzeń
Wyznanie o skrzynce
Harpagon wyznaje widowni, że zakopał w ogrodzie skrzynkę pełną złota i żyje w ciągłym lęku przed jej utratą.
Historia Walerego
Walery wyznaje, jak uratował Elizę od utonięcia i zatrudnił się u Harpagona jako zarządca, by być blisko ukochanej.
Plany matrymonialne ojca
Harpagon ogłasza, że Eliza poślubi Anzelma bez posagu, a on sam zamierza poślubić młodą Mariannę, czym szokuje syna.
Tajna pożyczka
Kleant za pośrednictwem La Flèche i pana Szymona organizuje lichwiarską pożyczkę na pomoc Mariannie, nie znając wierzyciela.
Rozmowa o charakterze kucharza i woźnicy
Jakub jako kucharz i woźnica mówi panu prawdę o skąpstwie i otrzymuje baty, co ukazuje tyrańską władzę Harpagona.
Uczta dla Marianny
Harpagon przygotowuje skąpą ucztę na przyjazd Marianny i dręczy domowników nadzwyczajnymi oszczędnościami.
Odwiedziny Marianny
Marianna przybywa do domu Harpagona i odkrywa, że syn gospodarza to Kleant, którego kocha; oboje młodzi prowadzą podwójną grę słów.
Pierścień z diamentem
Kleant wychwala przed Marianną wina i delicje oraz proponuje jej diamentowy pierścień z ręki ojca, wywołując ukrytą furię Harpagona.
Odkrycie uczuć syna
Harpagon podstępem wyciąga od Kleanta wyznanie miłości do Marianny i grozi mu wydziedziczeniem.
Rozjemstwo Jakuba
Jakub biega między ojcem a synem, podsuwając każdemu wersję ustępliwości, którą chce słyszeć, aż spotkanie kończy się nową kłótnią.
Kradzież skrzynki
La Flèche wykopuje i zabiera zakopaną w ogrodzie skrzynkę ze złotem, a Harpagon popada w rozpacz z przejmującą siłą.
Aresztować wszystkich
Harpagon żąda od komisarza aresztowania całego miasta i przedmieść, wskazując palcem na widownię jako na podejrzanych.
Fałszywe przyznanie Walerego
Walery, oskarżony o kradzież złota, przyznaje się do kradzieży miłości Elizy, a Harpagon bierze to za przyznanie do kradzieży kasy.
Rozpoznanie rodzinne
Walery i Marianna okazują się dziećmi Anzelma, czyli don Tomasza Alburci, uznanych za utopionych w katastrofie morskiej.
Hojność Anzelma
Anzelm rezygnuje z małżeństwa z Elizą i bierze na siebie koszty ślubów wszystkich młodych par.
Układ: skrzynka za śluby
Kleant negocjuje z ojcem zwrot skrzynki w zamian za zgodę na małżeństwo z Marianną i Harpagon przyjmuje warunki.
Finałowe śluby
Eliza wychodzi za Walerego, Kleant za Mariannę, a Harpagon pozostaje z odzyskanym złotem, zamiast ze ślubem.
Czas i miejsce akcji
dom Harpagona w Paryżu wraz z jego ogrodem; ulica przed domem Harpagona, miejsce spotkań i tajnych narad młodych; mieszkanie Marianny i jej matki w mieście; ogród Harpagona, w którym zakopana jest skrzynka ze złotem; miejsce posiedzenia komisarza badającego kradzież.
Motywy literackie i problematyka
Skąpstwo jako monomania
Cała komedia skupia się na jednej wadze głównego bohatera: skąpstwo Harpagona determinuje jego stosunek do dzieci, służby, kredytu i miłości, a złoto zastępuje mu wszelkie więzi rodzinne.
Małżeństwa układane
Harpagon targuje się przyszłością dzieci jak towarem, ceniąc Anzelma za rezygnację z posagu; komedia wyśmiewa małżeństwa zawierane dla korzyści majątkowej i broni prawa młodych do uczuć.
Lichwa i pieniądz
Scena pożyczki ujawnia, że sam skąpiec jest lichwiarzem traktującym syna jak dłużnika; Molier pokazuje hipokryzję moralną człowieka, który moralizuje o cudzym trwonieniu, sam wyzyskując bliźnich.
Konflikt pokoleń
Dzieci stawiają opór ojcu, a w finale wymuszają na nim zgodę na śluby grożąc utrzymaniem skrzynki; przemiana władzy w rodzinie pokazuje triumf młodego pokolenia nad tyrańskim ojcem.
Komizm charakteru i sytuacji
Humor wyrasta z odmalowania jednej wady oraz z nieporozumień, jak przyznanie Walerego do miłości brane za przyznanie do kradzieży; komizm charakteru i komizm sytuacyjny przeplatają się nieustannie.
Pieniądze i miłość
Sztuka przeciwstawia wartości majątkowe i uczuciowe; finał pokazuje, że miłość odnosi zwycięstwo, ale dopiero hojność Anzelma, a nie przemiana Harpagona, pozwala młodym żyć po swojemu.
Pozory i tożsamości
Walery kryje się w roli zarządcy, Kleant gra pośrednika słów ojca, a Frozyna ubiera w pochlebstwa rzeczywiste intencje; świat komedii jest światem masek i odgrywanych ról.
Odwrotna hierarchia: służba i pan
To sługa La Flèche wykonuje karę losu nad skąpcem, kradnąc skrzynkę; Molier odwraca porządek panowania, dając służbie sprawczość i intelekt, a panu kurczową głupotę podejrzeń.
Nawiązania antyczne i klasyczna forma
Fabuła wyrasta z komedii Plauta i fars włoskich: skarb zakopany w ziemi, monolog rozpaczy i odnalezienie zaginionych krewnych domykają tradycję antyczną w nowej, francuskiej komedii prozą.
Ten motyw na maturze i egzaminie ósmoklasisty
Niejednoznaczności interpretacyjne
Czy Harpagon w finale doznaje jakiejkolwiek przemiany moralnej, czy pozostaje skąpcem do końca? finał pokazuje bezwzględną konsekwencję bohatera, który odzyskawszy złoto zapomina o rodzinnych uroczystościach; układ wymuszony przez syna można odczytać jako uczenie się kompromisu i powrót do roli ojca; komedia klasyczna nie wymaga katharsis bohatera, bo karą jest pozostanie w wadze, nie jej przezwyciężenie; Czy Harpagon należy odczytywać jako jednostkę zaborczą czy jako uogólniony typ społeczny? indywidualny portret człowieka chorego na pieniądz, z monologami o emocjonalnym stosunku do złota; uniwersalny typ skąpca wywodzący się z tradycji Plauta i commedia dellarte, bez jednostkowej psychologii; satyra na mieszczańską obyczajowość XVII-wiecznej Francji, w której pieniądz zdecydował o statusie rodziny; Czy metody dzieci, wymuszających na ojcu zgodę na śluby groźbami, są moralnie usprawiedliwione? działają w obronie naturalnego ładu rodzinnego i własnego szczęścia wobec tyrańskiego ojca; używają szantażu i manipulacji, co podważa czystość ich pozycji moralnej; są dziećmi tego samego świata pieniądza i jedynie stosują jego język, by odzyskać wolność; Czy skąpstwo w tej komedii jest chorobą samego Harpagona czy zjawiskiem obejmującym cały świat sztuki? monomania jednostki, bo reszta bohaterów reprezentuje zdrowe wartości miłości i hojności; choroba społeczna, bo Frozyna pochlebstwem, pan Szymon pośrednictwem i Anzelm pieniędzmi też wchodzą w grę o korzyści; nawet Anzelm wykupuje szczęście dzieci pieniędzmi, więc hojność i skąpstwo to dwie strony tej samej monety; Dlaczego Molier napisał Skąpca prozą, skoro komedie klasyczne często prowadzone były wierszem? proza przybliża komedię do mowy potocznej i wzmacnia efekt farsowy oraz satyry obyczajowej; wybór prozy wynikał z tempa pracy nad sztuką i z jednoczesnego wystawiania Amfitriona; proza oddaje prozaiczność świata, w którym pieniądz i interesy wypierają poezję uczuć; Jak rozumieć wątek rozpoznania rodzinnego w piątym akcie: jako rozwiązanie fabularne czy jako komentarz? konwencjonalny mechanizm komedii antycznej domykający bałagan intrygi odnalezieniem krewnych; ironiczny komentarz do losu: rozbitkowie z jednego statku spotykają się przypadkiem w Paryżu i wszystko się wyjaśnia; nadanie fabule wymiaru losowego, w którym przypadek działa sprawiedliwiej niż ludzkie rachuby.
Kwestie sporne to nie błąd opracowania - to miejsca, w których różni badacze czytają tekst inaczej. Na wypracowaniu liczy się nie wybór jednej odpowiedzi, ale uzasadnienie własnego stanowiska argumentami z tekstu.
Baza faktów tego opracowania
- Fakty źródłowe
- 123
- Pewność wysoka
- 71
- Źródła sprawdzone
- 15
- Kwestie sporne
- 6
Każde zdanie tego opracowania jest powiązane z konkretnym faktem z bazy, a cytatów z utworu nie zamieszczamy - treść omawiamy własnymi słowami. 7 twierdzenia odrzuciliśmy jako niepewne, zamiast podawać je uczniowi jako pewnik.
Metodę, kategorie zarzutów fact-checku i ograniczenia opisujemy na stronie jak powstają opracowania . Znalazłeś błąd w tym opracowaniu? Zgłoś go mailem - poprawiamy treść, nie tylko odpowiadamy.
To musisz wiedzieć (pewniaki na sprawdzian)
W finale wszystkie młode pary mogą stanąć na ślubnym kobiercu: Eliza z Walerym, a Kleant z Marianną, a koszt ślubów bierze na siebie Anzelm, który odzyskał dzieci; Harpagon natomiast wraca do swej skrzynki ze złotem i zapowiada, że idzie je obejrzeć, co domyka portret człowieka, którego jedyną miłością pozostaje złoto.
Harpagon — sześćdziesięcioletni wdowiec.
Kleant — syn Harpagona.
Eliza — córka Harpagona.
Walery — kochanek Elizy.
Marianna — młoda uboga dziewczyna.
Anzelm — starzejący się szlachcic neapolitański, pierwotny narzeczony Elizy, naprawdę don Tomasza Alburci.
Frozyna — starzejąca się swatka i pośredniczka matrymonialna zabiegająca o Harpagona.
Tło: dom Harpagona w Paryżu wraz z jego ogrodem
Tło: ulica przed domem Harpagona, miejsce spotkań i tajnych narad młodych
Dramat klasyczny bez narratora: akcja toczy się wyłącznie w dialogach i monologach, a bohaterowie często zwracają się bezpośrednio do widowni z wyznaniami, podejrzeniami i komentarzami, czym burzą czwartą ścianę.
Czy Harpagon w finale doznaje jakiejkolwiek przemiany moralnej, czy pozostaje skąpcem do końca? finał pokazuje bezwzględną konsekwencję bohatera, który odzyskawszy złoto.
Czy Harpagon należy odczytywać jako jednostkę zaborczą czy jako uogólniony typ społeczny? indywidualny portret człowieka chorego na pieniądz, z monologami o emocjonalnym.
Skąpstwo jako monomania: Cała komedia skupia się na jednej wadze głównego bohatera: skąpstwo Harpagona determinuje jego stosunek do dzieci, służby, kredytu i miłości, a złoto zastępuje mu.
Quiz sprawdzający znajomość lektury
Kim jest Harpagon w utworze?
Powiązane lektury, pojęcia słownikowe i narzędzia CKE
Lektury do zestawienia porównawczego (wspólne motywy CKE)
Utwory innych autorów, które dzielą najwięcej wspólnych motywów z lekturą „Skąpiec” i sprawdzą się jako drugi argument w rozprawce lub wypracowaniu:
Pojęcia ze Słownika Terminów Literackich w tym utworze
Kategorie genologiczne, rodzajowe i środki stylistyczne powiązane z lekturą „Skąpiec”:
Rodzaj literacki przeznaczony na scenę, zbudowany z dialogów, monologów i didaskaliów, bez narratora.
Odmiana dramatu z epoki romantyzmu: otwarta kompozycja, mieszanie tragizmu z groteską i brak trzech jedności.
Gatunek dramatyczny starożytnej Grecji: wysoko postawiony bohater ponosi klęskę z powodu błędu i wyroku losu.
Sposób przedstawiania świata, w którym absurd i śmiech łączą się z tym, co przerażające i niepokojące.
Trening egzaminacyjny CKE (Liceum PP)
Przećwicz wiedzę z lektury w pełnych arkuszach egzaminacyjnych, przewodnikach pisemnych i testach:
60 pkt · 240 min · czytanie i wypracowanie
Konspekty, lektury obowiązkowe i konteksty CKE
Porównanie dwóch tekstów w limicie 60-90 wyrazów
Trening pytań zamkniętych z kluczem odpowiedzi
Rozkład epok i lektur od września do marca
Powtórka pytań sprawiających trudność
Częste pytania o lekturę „Skąpiec” (FAQ)
Kto jest autorem i w jakiej epoce powstał utwór „Skąpiec”? ▼
Autorem utworu „Skąpiec” jest Molier. Dzieło powstało w 1668 r. Gatunek literacki: komedia klasyczna francuska w pięciu aktach, pisana prozą.
O czym opowiada „Skąpiec”? ▼
Harpagon wyznaje widowni, że zakopał w ogrodzie skrzynkę pełną złota i żyje w ciągłym lęku przed jej utratą. W finale wszystkie młode pary mogą stanąć na ślubnym kobiercu: Eliza z Walerym, a Kleant z Marianną, a koszt ślubów bierze na siebie Anzelm, który odzyskał dzieci. Pełne opracowanie „Skąpiec” obejmuje streszczenie z podziałem na wątki, bohaterów, motywy literackie i quiz.
Jakie są najważniejsze motywy literackie w „Skąpiec”? ▼
Do najważniejszych motywów w utworze „Skąpiec” należą: Skąpstwo jako monomania, Małżeństwa układane, Lichwa i pieniądz, Konflikt pokoleń, Komizm charakteru i sytuacji. Motywy te są często wykorzystywane w tematach wypracowań maturalnych i egzaminacyjnych.
Kto jest głównym bohaterem „Skąpiec”? ▼
Kluczową postacią utworu jest Harpagon. W utworze występują również m.in.: Kleant, Eliza, Walery.
Zobacz także inne lektury z poziomu: Liceum PP
Źródła zewnętrzne i materiały CKE do lektury „Skąpiec”
Zweryfikowane zasoby instytucji publicznych, bibliotek cyfrowych oraz informatorów egzaminacyjnych, które poszerzają kontekst lekturowy i historycznoliteracki.
Katalog lektur szkolnych w bibliotece cyfrowej Wolne Lektury
Otwarty zasób tekstów lektur szkolnych z przypisami, motywami i biogramami autorów.
Informator o egzaminie maturalnym z języka polskiego (Formuła 2023)
Oficjalna lista jawnych zadań, kryteria oceniania wypracowania (35 pkt) oraz notatki syntetyzującej (4 pkt).
Polona - Cyfrowa Biblioteka Narodowa (pierwodruki i rękopisy)
Skany historycznych wydań, rękopisów, ilustracji z epoki oraz opracowań krytycznoliterackich.
Encyklopedia PWN - literatura, biogramy pisarzy i pojęcia
Hasła encyklopedyczne weryfikujące daty wydań, konteksty historyczne i terminologię teoretycznoliteracką.