Test z lektury „Złodziejka książek”

Poprawna odpowiedź: protagonistka

Liesel Meminger — protagonistka, dziewczynka w wieku około 10-14 lat, tytułowa złodziejka książek, mieszkanka ulicy Himmel.

Poprawna odpowiedź: Werner Meminger umiera nagle w pociągu wiozącym go z matką i siostrą do rodziny zastępczej; zostaje pochowany na cmentarzu przy torach.

Tuż po pogrzebie dziewczynka zabiera z ziemi podręcznik grabarza, choć nie umie jeszcze czytać, i to wydarzenie otwiera jej historię z książkami.

Poprawna odpowiedź: Narracja Śmierci podkreśla wszechobecność śmierci w życiu każdej postaci; podczas wojny śmierć i ludobójstwo są niemal wszechobecne, a Śmierć przedstawiona jest jako troskliwa, a nie straszna, mówiąc na jednym z etapów, że nawet śmierć ma serce.

Narratorka mówi o sobie jako o kolekcjonerce dusz, która stara się zachować dystans, ale wobec opowiadanych losów nie potrafi całkiem stłumić emocji.

Poprawna odpowiedź: Rudy zasłynął w okolicy incydentem Jessego Owensa: w nocy pomalował się węglem na czarno i przebiegł sto metrów na lokalnym boisku, naśladując czarnoskórego mistrza olimpijskiego.

Chłopiec o cytrynowych włosach i kościstych nogach jest utalentowany w nauce i sporcie, przez co przyciąga uwagę nazistów.

Poprawna odpowiedź: Powieść kończy się sceną rozmowy Liesel ze Śmiercią na przedmieściach Sydney: Śmierć oddaje jej rękopis utracony w bombardowaniu, a Liesel pyta go, czy go przeczytał i czy go zrozumiał; Śmierć przyznaje, że nie rozumie dualizmu ludzkości i kończy słowami, że jest nawiedzana przez ludzi.

W tej scenie Śmierć oddaje ocalony rękopis z bombardowania i przyznaje, że mimo wszystko nie pojmuje sprzeczności rządzących ludźmi.

Poprawna odpowiedź: narrator powieści

Śmierć — narrator powieści - personifikacja śmierci, kolekcjonerka dusz, opowiada historię z perspektywy pozaludzkiej.

Poprawna odpowiedź: Po pogrzebie brata Liesel kradnie pierwszą książkę: podręcznik grabarza upuszczony przez młodego ucznia cmentarnego; nie potrafi jeszcze czytać.

Kolejne tomy zdobywa później podczas palenia książek przez nazistów oraz w bibliotece żony burmistrza, która pozwala jej czytać.

Poprawna odpowiedź: Literackość jest symbolem wolności i tożsamości; rozwój umiejętności czytania Liesel odzwierciedla jej dorastanie, a prawdziwa moc słów staje się jej narzędziem przetrwania i oporu.

Pisanie własnej historii wieńczy ten proces, a odnaleziony po nalocie rękopis staje się dla dziewczynki momentem przełomowym.

Poprawna odpowiedź: Liesel kradnie kolejne książki: z pogrzebu brata, z palenia książek przez nazistów i z biblioteki żony burmistrza Ilsa Hermann; jej postępowanie w bibliotece burmistrzowej zaczyna się od zgody Ilsa na czytanie i kradzież książek.

Właścicielka księgozbioru popadła w depresję po śmierci syna w pierwszej wojnie, dlatego pozwala dziewczynce czytać i zabierać kolejne tomy.

Poprawna odpowiedź: ojciec zastępczy Liesel

Hans Hubermann — ojciec zastępczy Liesel, akordeonista i malarz, weteran I wojny światowej.

Poprawna odpowiedź: Liesel zostaje oddana pod opiekę Hansa i Rosy Hubermannów na ulicy Himmel w Molching.

Powodem rozstania z matką jest prześladowanie ojca, komunisty zabranego przez nazistów, więc oddanie dziecka ma je chronić.

Poprawna odpowiedź: Nazistowskie palenie książek w powieści przedstawiane jest jako zło w stanie czystym; uratowanie książki z ognia przez Liesel symbolizuje odzyskanie wolności i opór wobec wszechobecnego państwa.

Ocalenie jednego tomu z płomieni to gest sprzeciwu wobec reżimu, który niszczy książki, i dlatego nabiera rangi symbolu.

Poprawna odpowiedź: Ilsa Hermann wręcza Liesel prezent: pusty notatnik, w którym dziewczynka zaczyna pisać własną historię zatytułowaną Złodziejka książek.

Dar otwiera jej własne pisanie, w którym przejmuje słowa i spisuje historię najbliższych, więc z odbiorczyni cudzych książek staje się autorką.

Poprawna odpowiedź: matka zastępcza Liesel

Rosa Hubermann — matka zastępcza Liesel, kobieta o ostrych słowach, praczka dla zamożniejszych rodzin Molching.

Poprawna odpowiedź: Hans uczy Liesel czytać i pisać, a nowe słowa oboje zapisują na ścianie piwnicy.

Piwnica staje się potem azylem dla ukrywanego Maksa, a wspólna praca nad słowami buduje między dziewczynką a przybranym ojcem trwałą więź.