Test z lektury „Dziewczynka z parku”

Poprawna odpowiedź: Główna bohaterka

Andzia — Główna bohaterka, uczennica szkoły podstawowej, która po śmierci ojca uczy się żyć z tęsknotą i żałobą.

Poprawna odpowiedź: Jeremiasz proponuje Andzi, że odprowadzi ją do domu, mimo że inne dzieci mogą się z niego śmiać.

Chłopiec najpierw pyta ją, czy to prawda, że tata umarł, a potem świadomie naraża się na docinki rówieśników, dzięki czemu ich znajomość przeradza się w przyjaźń zacieśniającą się w drugiej części książki.

Poprawna odpowiedź: Powieść pokazuje żałobę z dwóch perspektyw: Andzia tęskni za ojcem i szuka sposobów, by zachować go w pamięci, a jej mama zamyka się w sobie, dużo śpi i zaniedbuje codzienność, przez co dziewczynka czuje się osamotniona.

Dorosłe kobiety w rodzinie same nie radzą sobie po tej stracie, więc dziewczynka pozostaje ze swoją tęsknotą częściowo osamotniona i to od niej zależy, jak zachowa ojca w pamięci.

Poprawna odpowiedź: Bohaterką jest Andzia, uczennica szkoły podstawowej, która kilka miesięcy wcześniej straciła ojca.

To wokół jej tęsknoty i nauki życia z żałobą zbudowana jest cała historia, a ulubiony kowalik staje się znakiem, po którym rozpoznaje obecność taty.

Poprawna odpowiedź: Zakończenie jest pocieszające i otwarte, ale nie całkowicie domykające. Mama Andzi otrzymuje pracę, odzyskuje siły i razem z córką oraz znajomymi myje samochód zmarłego męża; nie decyduje się go jeszcze sprzedać, a dla Andzi ten gest jest sygnałem, że mama zaczyna ruszać do przodu.

Zakończenie: Zakończenie jest pocieszające i otwarte, ale nie całkowicie domykające. Mama Andzi otrzymuje pracę, odzyskuje siły i razem z córką oraz znajomymi myje samochód zmarłego męża; nie decyduje się go jeszcze sprzedać, a dla Andzi ten gest jest sygnałem, że mama zaczyna ruszać do przodu. Powieść zamyka część zatytułowaną Chłopiec w żółtej bluzie, czyli zapiski z pamiętnika Jeremiasza, w których chłopiec opowiada te same wydarzenia ze swojej perspektywy i w pierwszej osobie opisuje znalezienie Tanga, trudności w kontaktach z rówieśnikami, cierpienie związane z chorobą oraz radość z poznania Andzi. Druga część książki ponownie łączy Andzię i Jeremiasza, a ich przyjaźń się zacieśnia.

Poprawna odpowiedź: Kolega z klasy i najlepszy przyjaciel Andzi

Jeremiasz — Kolega z klasy i najlepszy przyjaciel Andzi, chory na cukrzycę, który powtarza klasę i zaczyna pisać pamiętnik.

Poprawna odpowiedź: Andzia proponuje Jeremiaszowi wspólne karmienie kaczek w parku, gdzie później wielokrotnie wracają.

Wspólne wyprawy stają się stałym zwyczajem obojga, a po chorobie chłopca ruszają tam razem szukać kowalika.

Poprawna odpowiedź: Relacja Andzi i Jeremiasza nie polega na pocieszaniu, ale na byciu obok: chłopiec słucha, pomaga w drobiazgach i sam dzieli się swoimi problemami, dzięki czemu oboje mniej czują się samotni.

Pomoc działa w obie strony: dziewczynka odrabia z chłopcem zaległości, a gdy on choruje, sama szuka bliskości u koleżanki, która także nie ma ojca.

Poprawna odpowiedź: Akcja powieści rozgrywa się zimą, kilka miesięcy po śmierci ojca Andzi.

Opracowania nie są tu zgodne: część podaje pół roku żałoby i zimę, a inne opisują cały rok od śmierci ojca aż do wiosny.

Poprawna odpowiedź: Wdowa po zmarłym ojcu Andzi

Mama Andzi — Wdowa po zmarłym ojcu Andzi, ilustratorka książek, która sama pogrąża się w żałobie i powoli wraca do równowagi.

Poprawna odpowiedź: Mama Andzi pogrąża się w żałobie, dużo śpi i leży pod kocem w kratkę, zaniedbując codzienne obowiązki.

Role w domu się odwracają, bo córka czuje się dojrzalsza od matki, a przełom przynosi dopiero praca i powrót mamy do sił.

Poprawna odpowiedź: Andzia nie chce zapomnieć ojca, lecz nauczyć się żyć z jego brakiem; pomaga jej w tym wspomnienie spacerów, wspólne rytuały, jak sernik na smutek, oraz kowalik jako znak obecności taty.

Ptaki są dla dziewczynki wspólnym językiem z tatą, a wiara, że czuwa nad nią pod postacią kowalika, działa jak symbol, choć nie zmienia biegu zdarzeń.