Test z lektury „O psie, który jeździł koleją”

Poprawna odpowiedź: główny bohater

Lampo — główny bohater, bezpański kundel przygarnięty na stacji Marittima, który samodzielnie podróżuje pociągami po Włoszech.

Poprawna odpowiedź: Kundelek przyjeżdża pociągiem na niewielką stację kolejową Marittima we Włoszech i poznaje pracującego tam zawiadowcę.

Zawiadowca przygarnia bezpańskiego psa i nadaje mu imię, a ten odtąd samodzielnie podróżuje koleją po kraju.

Poprawna odpowiedź: Więź między zawiadowcą a Lampo nie wynika z własności ani z obowiązku, ale z wzajemnej sympatii: pies sam wybiera człowieka i sam do niego wraca, a człowiek gotów jest łamać przepisy, żeby zwierzę zostało blisko. To główny motyw wskazywany przez wszystkie opracowania i materiały dydaktyczne.

Ich przywiązanie okazuje się silniejsze niż przepisy i odległość, dlatego zawiadowca zabiera psa wieczorem do domu na kolację.

Poprawna odpowiedź: Imię psa pochodzi z języka włoskiego i oznacza błyskawicę; pies zawdzięcza je swojej szybkości i energii.

Pasażerowie od razu zauważyli, że zwierzę czuje się na stacji jak stały bywalec, więc imię pasowało do jego ruchliwej natury.

Poprawna odpowiedź: W książce finał jest bohaterski i tragiczny zarazem: mała Adele, najmłodsza córka zawiadowcy, bawi się na torach i nie zauważa nadjeżdżającego pociągu, a Lampo dobiega do niej pierwszy, spycha ją z torów i sam ginie pod kołami.

Zakończenie: W książce finał jest bohaterski i tragiczny zarazem: mała Adele, najmłodsza córka zawiadowcy, bawi się na torach i nie zauważa nadjeżdżającego pociągu, a Lampo dobiega do niej pierwszy, spycha ją z torów i sam ginie pod kołami. Dokładnie takiego zakończenia oczekują szkolne testy i opracowania: pytanie o losy psa ma jedną poprawną odpowiedź, że zginął pod kołami pociągu, ratując córkę zawiadowcy. Warto przy tym wyraźnie oddzielić książkę od rzeczywistości: prawdziwy Lampo zginął 22 lipca 1961 roku w Campiglii Marittimie potrącony przez pociąg towarowy podczas manewru i nie ratował wtedy nikogo, a córka prawdziwego zawiadowcy miała na imię Mirna. Zmiana zakończenia na ratunek dla dziecka jest zatem świadomym zabiegiem pisarskim, a nie faktem historycznym.

Poprawna odpowiedź: pracownik niewielkiej stacji kolejowej Marittima, opiekun i przyjaciel Lampo, mieszkaniec Piombino

Codziennie pracuje w Marittimie, a wieczorem wraca pociągiem do Piombino, gdzie mieszka z rodziną; to on przygarnia psa.

Poprawna odpowiedź: Zawiadowca nadaje psu imię Lampo, czyli po włosku błyskawica, ze względu na jego szybkość i energię.

Nadał je człowiek, który najpierw przygarnął bezpańskie zwierzę, więc imię stało się znakiem nowego życia psa na stacji.

Poprawna odpowiedź: Lampo jest indywidualistą, którego nie da się zatrzymać ani w domu, ani na stacji: wymyka się dzieciom, ucieka od wuja i samodzielnie wybiera pociągi. Opracowanie podkreśla, że pies najbardziej ceni wolność, a jego przyjaźń z ludźmi działa tylko wtedy, gdy ludzie jej nie więżą.

Z opowieści wynika, że zwierzę samo decyduje, dokąd chce wracać, a narzucona opieka nie zastąpi mu swobody.

Poprawna odpowiedź: Zawiadowca ma troje dzieci: Ginę, Roberta i Adele; Adele jest najmłodsza.

Najmłodsza z nich odgrywa ważną rolę w zakończeniu, bo to ją pies ratuje, gdy bawi się na torach.

Poprawna odpowiedź: najmłodsza córka zawiadowcy

Adele — najmłodsza córka zawiadowcy, uratowana przez Lampo przed nadjeżdżającym pociągiem.

Poprawna odpowiedź: Zawiadowca przewozi psa pociągiem do domu w Piombino, ukrywając go pod kurtką wbrew przepisom kolejowym.

Zrobił to wbrew obowiązującym zasadom, bo przepisy nie pozwalały zabierać zwierząt do wagonu, a chciał, żeby pies miał dom.

Poprawna odpowiedź: Pies zapamiętuje dobro, które go spotkało: po zimie spędzonej u obcych ludzi i po wywiezieniu na Sycylię wraca do Marittimy, mimo wycieńczenia i długiej drogi. Powtarzalność powrotów pokazuje, że wierność jest w tej historii siłą silniejszą niż instynkt i wygoda.

Ucieczka od wuja i wycieńczający powrót przekonują nawet naczelnika, który w końcu zgadza się, by pies został na stacji.