Test z lektury „Kordian”

Poprawna odpowiedź: protagonista

Kordian — protagonista; młody szlachcic przechodzący drogę od chorego marzyciela do ofiarnego bojownika o wolność narodu..

Poprawna odpowiedź: Piętnastoletni Kordian dygresyjnie rozmyśla o miłości, marzeniach i samobójstwie, pokazując typowy obraz romantycznego młodego człowieka.

Rozterki nastolatka nie są prywatne: nadwrażliwość i rozdarcie między marzeniem a czynem opisane są jako choroba całej epoki, którą bohater musi w sobie przezwyciężyć, aby dorosnąć.

Poprawna odpowiedź: droga Kordiana od chorego marzyciela do bojownika to obraz dojrzewania całego pokolenia po upadku powstania listopadowego — od choroby duszy ku odpowiedzialności za naród.

Tłem pytania są klęska powstania i spór o to, czy naród ocali ofiara jednostki, dlatego osobista przemiana bohatera zostaje wpisana w rachunek zbiorowej odpowiedzialności.

Poprawna odpowiedź: Kordian jest chory na typowo romantyczną chorobę: nadwrażliwość, nudę i rozdarcie między marzeniem a czynem.

Dolegliwości te nie są wyrokiem: w dalszej części utworu bohater przechodzi drogę od marzyciela do bojownika, a jego kryzys okazuje się etapem dojrzewania całego pokolenia.

Poprawna odpowiedź: Dramat kończy się wyrokiem śmierci na Kordiana; Narrator pozostawia otwarte pytanie o sens ofiary, sugerując, że czyn i pamięć o nim mogą stać się początkiem moralnego przebudzenia pokolenia, choć na scenie bohater ginie.

Nierozstrzygnięcie jest zamierzone: scena pokazuje klęskę spisku i śmierć bohatera, a jednocześnie jego świadectwo zostaje złożone przyszłym pokoleniom, więc sens ofiary zależy od tego, kto ją odczyta.

Poprawna odpowiedź: głos łączący sceny dramatu

Narrator — głos łączący sceny dramatu; wypowiada liryczne komentarze będące wyznaniem samego Słowackiego..

Poprawna odpowiedź: Opiekunka i pierwsza miłość bohatera opuszcza dworek, co pogłębia jego kryzys emocjonalny.

To rozstanie pogłębia jego kryzys, a romans wenecki kończy się równie gorzko: bohater traci wiarę w świat i szuka ratunku w sprawie narodu.

Poprawna odpowiedź: Dramat zestawia wzniosłe deklaracje z bezczynnością; Kordian musi przekuć marzycielstwo w działanie, a scena spisku satyrycznie pokazuje retorykę bez odwagi.

Przełom następuje po kuszeniu: bohater wyrzeka się marzycielstwa i wyrusza do Rzymu, by stanąć na czele spisku, więc deklaracje zostają zastąpione konkretnym krokiem.

Poprawna odpowiedź: Grzegorz, wieczny towarzysz marzeń bohatera, uosabia rozsądek ludowy i pytanie o wartość rozmów nad czynem.

W rozmowie z nim marzenia o sławie i wędrówkach zderzają się z szarą codziennością, dzięki czemu sługa staje się lustrem, w którym bohater widzi granice własnych wyobrażeń.

Poprawna odpowiedź: sługa i powiernik Kordiana

Grzegorz — sługa i powiernik Kordiana; głos zdrowego rozsądku i ludowego humoru..

Poprawna odpowiedź: Grzegorz opowiada historię mającą odtruwa Kordiana od pychy i pokazać, że hiszpańskie męstwo bez rozumu prowadzi do zguby.

Baśń zamyka pierwszy akt i pełni funkcję lekarstwa: ma ukazać bohaterowi bezsens megalomanii oraz ślepej namiętności i przygotować go do dalszej drogi.

Poprawna odpowiedź: Szczyt Alp jest miejscem medytacji nad wielkością człowieka i zarazem sceną kuszenia pychą; prawdziwa wzniosłość okazuje się gotowością do służby, nie dominacji.

Próba kończy się kompromisem: bohater odrzuca panowanie nad światem, ale przyjmuje dar, który popchnie go do czynu, więc pycha zostaje zastąpiona wolą działania.

Poprawna odpowiedź: Kordian kocha dawną wychowawczynię nauczycielkę, która opuszcza dworek; rozstanie pogłębia jego kryzys.

Kryzys pogłębia się później w Wenecji, gdzie zawiedziona miłość podważa jego zaufanie do świata i popycha go do próby samobójczej, po której energia zwraca się ku sprawie narodu.

Poprawna odpowiedź: wenecka kochanka z drugiego aktu

Wioletta — wenecka kochanka z drugiego aktu; pierwsza miłość, która zawodzi bohatera..

Poprawna odpowiedź: Po rozczarowaniu Wiolettą Kordian rani się w ramie łóżka i przechodzi chorobę, która przeradza jego energię w powołanie narodowe.

Bezpośrednim powodem jest odkrycie, że ukochana odwzajemnia zaloty innego mężczyzny; z kryzysu bohater wychodzi jednak odmieniony i odtąd szuka sensu w sprawie zbiorowej.

Poprawna odpowiedź: Przywołany wzór szwajcarskiego bohatera nakazuje jednostce chwycić za wrogie włócznie, aby otworzyć innym drogę; Kordian wybiera taką ofiarę nawet bez gwarancji sukcesu.

Spór o sens tej postawy pozostaje otwarty: nawet gdy czyn nie przynosi zwycięstwa, otwiera innym drogę i ocala honor pokolenia, dlatego porażka nie przekreśla ofiary.

Poprawna odpowiedź: Miłość do Wioletty kończy się oszukaną nadzieją — poznanie jej żywej relacji z innym mężczyzną prowadzi Kordiana do prób samobójczych.

Odkrycie prawdy o ukochanej burzy jego zaufanie do ludzi i świata, a próba samobójcza kończy się chorobą, po której bohater odzyskuje energię już tylko dla sprawy narodu.

Poprawna odpowiedź: rosyjski władca przybywający na koronację do Rzymu

Car Mikołaj I — rosyjski władca przybywający na koronację do Rzymu; cel spisku i symbol tyranii zaborcy..