Przejdź do treści
Lektury Polskie
Klasy 1-3 Powieść 1937 r. Zakres: Całość Propozycja

Anaruk, chłopiec z Grenlandii

Czesław Centkiewicz

opowieść podróżniczo-przygodowa dla dzieci, bliższa reportażowi i literaturze podróżniczej

11
Bohaterów
16
Wydarzeń fabuły
6
Motywów literackich
14
Pytań w quizie

Opracowanie w wersji 1 · aktualizacja 10.11.2026 · jak powstają opracowania

Streszczenie w pigułce

Anaruk ma dwanaście lat i mieszka z rodziną na Grenlandii, gdzie latem mieszka się w namiocie, a zimą w igloo. Chłopiec uczy się od ojca polować na foki, reny i niedźwiedzie, bo od tego zależy życie całej osady. Pewnego razu zabija fokę na lodzie, który odrywa się od brzegu, a potem ratuje ojca przed białym niedźwiedziem. To książka o tym, jak dziecko dorasta w miejscu, gdzie przyroda nie daje drugiej szansy.

Anaruk, chłopiec z Grenlandii - najważniejsze informacje

Autor
Czesław Centkiewicz (1937 r.)
Gatunek
opowieść podróżniczo-przygodowa dla dzieci, bliższa reportażowi i literaturze podróżniczej
Poziom
Klasy 1–3
Czas akcji i miejsce akcji
Grenlandia, inuicka osada nad brzegiem morza, na terenie o surowym arktycznym klimacie; Latem rodzina mieszka w namiocie ze skór na wybrzeżu, zimą w osadzie zimowej w igloo; Wody przybrzeżne z lodem i krą, po których pływa się kajakiem, oraz szlak w kierunku Spitsbergenu, dokąd ma zabrać narratora statek wielorybniczy.
Bohaterowie
Anaruk, Tugto, Narrator, Matka Anaruka, Nukun i 6 innych bohaterów
Reklama

Streszczenie szczegółowe

Narrator, podróżnik z Europy, przypływa do inuickiej osady na Grenlandii i zostaje tam kilka miesięcy. Zaprzyjaźnia się z dwunastoletnim Anarukiem, synem myśliwego Tugto. Chłopiec ma młodszego brata Nukuna, a jego matka szyje ubrania i przygotowuje jedzenie na zimę.

Latem rodzina mieszka w namiocie ze skór nad brzegiem morza. Mężczyźni polują na reny, kobiety wyprawiają skóry i konserwują mięso, bo zapasy trzeba zrobić przed zimą. Ojciec zabiera Anaruka na łowy, żeby nauczył się zawodu myśliwego.

Pewnego dnia Anaruk idzie z przyjacielem Omialikiem na polowanie na foki. Chłopiec zabija fokę, ale lód pod nim odrywa się od brzegu i dryfuje w morze. Omialik biegnie po pomoc, a Tugto wypływa kajakiem i ratuje syna. Mieszkańcy chwalą Anaruka za zdobycz, ale ojciec jest zły, bo chłopiec naraził życie.

Po opadach śniegu osada przenosi się do siedziby zimowej i mieszka w igloo. Ludzie naprawiają ubrania i broń, a Tugto opowiada legendy, między innymi o staruszce, która wychowywała małego białego niedźwiedzia.

Zimą, podczas polowania, biały niedźwiedź atakuje Tugto. Anaruk wbija harpun w serce zwierzęcia i ratuje ojcu życie. Od tego dnia ojciec traktuje go jak dorosłego.

Wiosną lody topnieją i mężczyźni wypływają na wieloryby. Jeden z myśliwych wpada do wody i ratunek udaje się dzięki szybkiej reakcji Anaruka. Osada urządza potem ucztę, a do brzegu podchodzi statek wielorybniczy, który ma zabrać narratora na Spitsbergen.

Na pożegnanie narrator rozdaje mieszkańcom sprzęt, między innymi karabin i namiot. Oni dają mu amulety, a Anaruk oddaje mu swój własny. Podróżnik odpływa, a osada zostaje i dalej żyje tak, jak żyła przez cały rok.

Bohaterowie utworu

11 postaci

Anaruk

Postać pierwszoplanowa

tytułowy bohater, dwunastoletni chłopiec z inuickiej osady, uczy się zawodu myśliwego

Mieszka z rodziną nad brzegiem grenlandzkiego morza: latem w namiocie ze skór, zimą w igloo. Ojciec zabiera go na łowy, więc chłopiec uczy się zawodu myśliwego od najmłodszych lat. Nowe przedmioty od narratora ogląda z takim samym zainteresowaniem jak zwierzęta na polowaniu.

Cechy i działania:
  • •
  • •
  • •

Tugto

Postać pierwszoplanowa

ojciec Anaruka, doświadczony myśliwy i nauczyciel syna, opowiadacz legend

Myśliwy z inuickiej osady i ojciec Anaruka oraz Nukuna. Zabiera starszego syna na polowania, bo chce, żeby chłopiec nauczył się zawodu, zanim dorośnie. Jest też opowiadaczem: to z jego ust mieszkańcy słyszą legendy osady.

Cechy i działania:
  • •
  • •
  • •

Narrator

Postać pierwszoplanowa

podróżnik i przybysz, który mieszka w osadzie i opowiada całą historię

Podróżnik, który spędza w osadzie kilka miesięcy i opowiada całą historię. Przypatruje się pracy mieszkańców i notuje to, co widzi. Nie udaje, że wszystko już wie: pyta, próbuje miejscowych potraw i przyjmuje miejscowe zwyczaje.

Cechy i działania:
  • •
  • •
  • •

Matka Anaruka

Postać drugoplanowa

żona Tugto, matka Anaruka i Nukuna, odpowiedzialna za odzież i zapasy rodziny

Żona Tugto i matka Anaruka oraz Nukuna. Szyje i naprawia ubrania, a także przygotowuje jedzenie i zabezpiecza zapasy na zimę. Jej praca jest tłem dla nauki Anaruka: bez gotowego ubrania i jedzenia polowanie nie byłoby możliwe.

Cechy i działania:
  • •
  • •

Nukun

Postać drugoplanowa

młodszy brat Anaruka, pięcioletni chłopiec z tego samego domu

Młodszy syn Tugto i brat Anaruka. Ma pięć lat, więc nie chodzi jeszcze na polowania. Pojawia się w scenach życia rodzinnego, przy bracie i przy rodzicach.

Cechy i działania:
  • •

Omialik

Postać drugoplanowa

przyjaciel Anaruka, towarzysz pierwszego samodzielnego polowania

Chłopiec z tej samej osady, przyjaciel Anaruka. Idzie z nim na polowanie na foki i razem z nim poznaje pierwsze reguły łowów. Kiedy Anaruk zostaje sam na dryfującej krze, Omialik nie ucieka, tylko biegnie po pomoc.

Cechy i działania:
  • •
  • •

Myśliwi z osady

Postać drugoplanowa

grupa mężczyzn, którzy polują dla wspólnoty i uczą młodzież zawodu

Wychodzą razem na reny, foki, niedźwiedzie, łososie i wieloryby. Każdy z nich zna swoją rolę, a zdobycz jest dzielona w osadzie. Dzięki nim osada ma jedzenie i materiały na ubrania.

Cechy i działania:
  • •
  • •

Mieszkańcy osady

Postać drugoplanowa

wspólnota, w której pracy i zwyczajach Anaruk dorasta

Ich życie zmienia się razem z porami roku: latem mieszkają w namiotach, zimą przenoszą się do osady zimowej. Dzielą się jedzeniem i historiami, a przybysza przyjmują tak, jakby był jednym z nich.

Cechy i działania:
  • •
  • •
  • •

Staruszka z legendy

Postać drugoplanowa

postać z legendy Tugto, opiekunka małego białego niedźwiedzia

Postać z legendy opowiadanej przez Tugto. Przygarnia małego białego niedźwiedzia i trzyma go przy sobie, jakby był domowym zwierzęciem. Jej historia pokazuje, jak blisko zwierzęcia potrafi żyć człowiek w arktycznych warunkach.

Cechy i działania:
  • •

Kapitan statku

Postać drugoplanowa

postać z opowieści Tugto, nieuczciwy handlarz z przeszłości myśliwego

Pojawia się tylko we wspomnieniu Tugto. Sprzedał młodemu wówczas myśliwemu broń, która nie działała, a w zamian zabrał cenne skóry lisów. Ta historia tłumaczy, dlaczego Tugto długo nie ufał obcym handlarzom.

Cechy i działania:
  • •

Myśliwy uratowany na wielorybach

Postać drugoplanowa

członek osady, który wpada do wody podczas wiosennego polowania

Jeden z mężczyzn wypływających na wieloryby podczas wiosennego polowania. W trakcie łowów wpada do wody, a ratunek jest możliwy dzięki szybkiej reakcji Anaruka i pozostałych myśliwych.

Cechy i działania:
  • •

Relacje między bohaterami

Kto z kim jest powiązany i co z tego powiązania wynika dla fabuły.

Mapa pokazuje strukturę powiązań - każda linia to jedna relacja opisana niżej.

Anaruk Narrator Tugto Mieszkańcy osady Kapitan statku Matka Anaruka Myśliwi z osady Nukun Omialik
Anaruk - Tugto

ojciec i syn

Anaruk - Matka Anaruka

matka i syn

Anaruk - Nukun

bracia

Anaruk - Omialik

przyjaźń

Anaruk - Narrator

przyjaźń

Narrator - Tugto

gospodarz i gość, darczyńca i obdarowany

Narrator - Mieszkańcy osady

gość i gospodarze

Tugto - Kapitan statku

dawna znajomość z handlu

Myśliwi z osady - Mieszkańcy osady

praca dla wspólnoty

Plan wydarzeń

16 punktów
1

Narrator trafia do osady

Podróżnik zamieszkuje wśród Inuitów i zaczyna poznawać ich codzienne zajęcia. Blisko związuje się z dwunastoletnim Anarukiem, który staje się jego przewodnikiem po miejscowych zwyczajach.

2

Życie osady latem

Rodzina mieszka w namiocie ze skór nad brzegiem morza. Mieszkańcy łowią ryby i przygotowują zapasy, korzystając z tego, co daje krótkie arktyczne lato.

3

Polowanie na reny

Mężczyźni wyruszają na łowy na dużą zwierzynę, a Anaruk uczy się zasad polowania: jak podchodzić, gdzie czekać i kiedy działać.

4

Przygotowania do zimy

Mężczyźni chodzą na polowania niemal codziennie, a kobiety wyprawiają skóry i konserwują mięso. Każdy pracuje, bo od zapasów zależy życie całej osady, a zima jest dłuższa niż lato.

5

Polowanie Anaruka i Omialika na foki

Chłopiec po raz pierwszy idzie na samodzielne polowanie z przyjacielem Omialikiem i zabija fokę. To jego pierwsza zdobycz upolowana bez ojca.

6

Anaruk na dryfującej krze

Lód pod chłopcem odrywa się od brzegu, a Anaruk oddala się od osady na krze. Zostaje sam w miejscu, z którego nie ma jak wrócić o własnych siłach.

7

Tugto ratuje syna

Omialik sprowadza pomoc, a Tugto wypływa kajakiem i ratuje Anaruka z dryfującego lodu. Mieszkańcy chwalą chłopca za zdobycz, ale ojciec nie chwali go wcale.

8

Przeniesienie do osady zimowej

Po opadach śniegu mieszkańcy przenoszą się do siedziby zimowej i zamieszkują w igloo. Wszystko, co potrzebne do życia, musi się zmieścić w środku.

9

Zimowe prace i legendy Tugto

W zimowej osadzie mieszkańcy naprawiają odzież i broń, a Tugto opowiada legendy, między innymi o niedźwiadku wychowanym przez staruszkę. Historia o zwierzęciu uczy słuchaczy ostrożności i szacunku.

10

Biały niedźwiedź atakuje Tugto

Podczas polowania na niedźwiedzia polarnego zwierzę rzuca się na ojca Anaruka. Tugto zostaje sam na sam z drapieżnikiem.

11

Anaruk ratuje ojca

Chłopiec trafia harpunem w serce niedźwiedzia i ratuje Tugto. Ojciec uznaje, że syn jest już gotowy do dorosłego życia.

12

Początek wiosny

Lody zaczynają topnieć, a mieszkańcy witają wiosnę. Zmienia się sposób pracy: znika droga po lodzie, wraca praca na wodzie i przygotowania do polowań na wieloryby.

13

Polowanie na wieloryby

Wiosną mężczyźni wypływają na wieloryby. Jeden z myśliwych wpada wtedy do wody, a ratunek udaje się dzięki szybkiej reakcji Anaruka i pozostałych myśliwych.

14

Uczta w osadzie

Po udanych łowach mieszkańcy wspólnie świętują przy jedzeniu i opowieściach. To moment, gdy osada ma zapasy i czas na odpoczynek.

15

Statek wielorybniczy przy brzegu

Do brzegu podchodzi statek wielorybniczy, który ma zabrać narratora na Spitsbergen. Pobyt podróżnika w osadzie dobiega końca.

16

Pożegnanie narratora

Narrator rozdaje mieszkańcom osady przywieziony sprzęt i żegna się z nimi. Anaruk daje mu na drogę swój amulet, a podróżnik odpływa statkiem na Spitsbergen.

Czas akcji i miejsce akcji

  • Grenlandia, inuicka osada nad brzegiem morza, na terenie o surowym arktycznym klimacie
  • Latem rodzina mieszka w namiocie ze skór na wybrzeżu, zimą w osadzie zimowej w igloo
  • Wody przybrzeżne z lodem i krą, po których pływa się kajakiem, oraz szlak w kierunku Spitsbergenu, dokąd ma zabrać narratora statek wielorybniczy.
Reklama

Motywy literackie i problematyka

Odwaga i odpowiedzialność

Odwaga w tej książce nie jest brawurą. To decyzja, żeby coś zrobić mimo strachu, i świadomość, że za skutki trzeba odpowiedzieć. Anaruk uczy się tego w dwóch krokach: najpierw przez błąd na lodzie, potem przez ratunek ojca.

Przykłady z tekstu: Gdy lód odrywa się od brzegu, Tugto wypływa po syna kajakiem.; Ojciec nie chwali Anaruka za fokę, bo ważniejsze od zdobyczy jest bezpieczeństwo.; Anaruk zabija harpunem niedźwiedzia, który zaatakował jego ojca.

Dorastanie w surowym świecie

Dwunastoletni chłopiec nie dorasta przez jeden moment, ale przez serię coraz trudniejszych zadań. Z czasem zmienia się nie tyle umiejętność, co ocena ryzyka: Anaruk zaczyna rozumieć, kiedy odwaga jest potrzebna, a kiedy szkodzi.

Przykłady z tekstu: Anaruk uczy się polowania od ojca i chodzi z nim na łowy.; Po pierwszym samodzielnym polowaniu zdobywa fokę.; Po uratowaniu ojca Tugto uznaje, że syn jest gotowy do dorosłego życia.

Wspólnota i dzielenie się

W Arktyce nikt nie przeżyje sam. Mężczyźni polują razem, kobiety przygotowują odzież i zapasy, a zdobycz jest dzielona. Dlatego sukces jednego człowieka ratuje całą osadę, a klęska jednego polowania dotyka wszystkich.

Przykłady z tekstu: Kobiety wyprawiają skóry i konserwują mięso na zimę.; Myśliwi dzielą się zdobyczą i chwalą chłopca po jego pierwszym sukcesie.; Po udanych łowach osada wspólnie świętuje przy jedzeniu i opowieściach.

Gościnność wobec przybysza

Narrator jest obcy, a jednak osada przyjmuje go jak sąsiada: dzieli się jedzeniem, pozwala patrzeć na swoją pracę i opowiada mu swoje historie. Gościnność nie jest tu ceremonią, ale sposobem przetrwania, w którym każda para rąk się liczy.

Przykłady z tekstu: Mieszkańcy dzielą się zapasami i traktują przybysza jak członka wspólnoty.; Narrator próbuje miejscowych potraw i bierze udział w życiu osady.; Na pożegnanie narrator otrzymuje amulety od mieszkańców.

Człowiek i przyroda

Natura jest w tej książce jednocześnie żywicielką i zagrożeniem. Ta sama kra lodowa, na której Anaruk zdobywa fokę, potrafi go unieść w morze, a niedźwiedź, na którego polują myśliwi, może zabić myśliwego.

Przykłady z tekstu: Anaruk zabija fokę na lodzie, który potem odrywa się od brzegu.; Biały niedźwiedź atakuje Tugto podczas polowania.; Topnienie lodów na wiosnę zmienia sposób pracy całej osady.

Szacunek dla zwierzęcia

Polowanie jest opisane jak praca, która wymaga wiedzy o zwierzęciu, a nie jak zabawa. Zwierzę ma swoje miejsce w opowieściach osady: pojawia się w legendach i w codziennych rozmowach, a nie tylko na końcu włóczni.

Przykłady z tekstu: Tugto opowiada legendę o staruszce, która wychowywała małego białego niedźwiedzia.; Myśliwi polują na reny, foki, niedźwiedzie, łososie i wieloryby, każde inną metodą.; Anaruk interesuje się światem i zadaje pytania o to, co widzi.

Niejednoznaczności interpretacyjne

Czy Anaruk, chłopiec z Grenlandii to reportaż z rzeczywistej podróży, czy fikcja literacka? Stanowiska: Hasło encyklopedyczne twierdzi, że książka jest fikcją i że autor nigdy nie był na Grenlandii, powołując się na teksty dziennikarskie i materiały popularyzatorskie o Grenlandii. Recenzje i wydania czytają ją jako zapis pobytu autora wśród Inuitów i traktują opisy obyczajów jako relację podróżnika. Wewnętrzna forma narracji, w której narrator-przybysz spędza w osadzie kilka miesięcy, sprzyja lekturze reportażowej, ale nie rozstrzyga o prawdziwości kolejnych scen; Jak nazywać lud, którego życie opisuje książka: Eskimosi czy Inuici? Stanowiska: Książka i starsze opracowania posługują się słowem Eskimosi, zgodnie z językiem literatury z lat trzydziestych. Współczesne materiały (w tym karta książki i opracowania szkolne) używają określenia Inuici, a słowo Eskimos uznawane jest za nieuprzejme; Czy narratorem książki jest sam Czesław Centkiewicz? Stanowiska: Część opracowań utożsamia narratora z autorem, bo narracja prowadzona jest w pierwszej osobie i opisuje podróżnika. Inne opracowania traktują narratora jako postać literacką, opisywaną jako doświadczony podróżnik, i nie przesądzają, czy jej losy pokrywają się z życiorysem autora; Do jakiego gatunku zaliczyć utwór? Stanowiska: Część źródeł nazywa go powieścią przygodową dla dzieci. Te same źródła i przewodniki po lekturach zastrzegają, że styl i forma bliższe są reportażowi i literaturze podróżniczej, a fabuła nie jest spójna jak w powieści; Dlaczego znaczenie imienia bohatera bywa podważane? Stanowiska: Teksty dziennikarskie cytują badania i relacje mieszkańców Grenlandii, według których imię Anaruk było w tym regionie imieniem żeńskim albo miało inne znaczenie niż zakłada opowieść. Opracowania szkolne nie zajmują się tym sporem i przyjmują imię bohatera bez komentarza.

Kwestie sporne to nie błąd opracowania - to miejsca, w których różni badacze czytają tekst inaczej. Na wypracowaniu liczy się nie wybór jednej odpowiedzi, ale uzasadnienie własnego stanowiska argumentami z tekstu.

Baza faktów tego opracowania

Fakty źródłowe
119
Pewność wysoka
65
Źródła sprawdzone
12
Kwestie sporne
5

Każde zdanie tego opracowania jest powiązane z konkretnym faktem z bazy, a cytatów z utworu nie zamieszczamy - treść omawiamy własnymi słowami. Ocena jakości treści: 100/100 (próg publikacji 90/100).

Metodę, kategorie zarzutów fact-checku i ograniczenia opisujemy na stronie jak powstają opracowania. Znalazłeś błąd w tym opracowaniu? Zgłoś go mailem - poprawiamy treść, nie tylko odpowiadamy.

To musisz wiedzieć (pewniaki na sprawdzian)

✓
postać

Anaruk ma dwanaście lat. Mieszka z rodzicami i młodszym bratem Nukunem, który ma pięć lat.

✓
kontekst

Na Grenlandii, w inuickiej osadzie nad brzegiem morza. Latem rodzina mieszka w namiocie ze skór, zimą w igloo.

✓
postać

Tugto to ojciec Anaruka i doświadczony myśliwy. Uczy syna polować i opowiada legendy osady.

✓
fakt

Anaruk zabija fokę na lodzie, ale kra odrywa się od brzegu. Ojciec ratuje go kajakiem, a Omialik sprowadza pomoc.

✓
fakt

Biały niedźwiedź atakuje Tugto, a Anaruk zabija go harpunem. Po tej scenie ojciec uznaje, że syn jest gotowy do dorosłego życia.

✓
fakt

Wiosną mężczyźni polują na wieloryby. Jeden z myśliwych wpada do wody i zostaje uratowany dzięki Anarukowi i innym myśliwym.

✓
zakończenie

Narrator odpływa statkiem wielorybniczym na Spitsbergen. Zostawia mieszkańcom sprzęt, a od Anaruka dostaje jego amulet.

✓
kontekst

To opowieść podróżnicza dla dzieci, wydana w 1937 roku. Narrator jest podróżnikiem, który mieszka w osadzie i opisuje jej życie.

Quiz sprawdzający znajomość lektury

Pytanie 1 z 14
Poziom: Podstawowy
Punkty:0

Ile lat ma Anaruk?

Test z lektury „Anaruk, chłopiec z Grenlandii” — 14 pytań z wyjaśnieniami Pełna lista pytań z odpowiedziami w jednym miejscu — do przeglądu przed sprawdzianem i do wydruku. Otwórz test → Karta pracy „Anaruk, chłopiec z Grenlandii” — do wydruku Pytania do treści, dopasowanie bohaterów, plan wydarzeń do ułożenia i klucz odpowiedzi z kryteriami — gotowe do wydruku na lekcję. Otwórz kartę →

Powiązane lektury, pojęcia słownikowe i narzędzia CKE

Częste pytania o lekturę „Anaruk, chłopiec z Grenlandii” (FAQ)

Kto jest autorem i w jakiej epoce powstał utwór „Anaruk, chłopiec z Grenlandii”? ▼

Autorem utworu „Anaruk, chłopiec z Grenlandii” jest Czesław Centkiewicz. Dzieło powstało w 1937 r. Gatunek literacki: opowieść podróżniczo-przygodowa dla dzieci, bliższa reportażowi i literaturze podróżniczej.

O czym opowiada lektura „Anaruk, chłopiec z Grenlandii”? ▼

„Anaruk, chłopiec z Grenlandii” to lektura szkolna autorstwa Czesław Centkiewicz, poruszająca kluczowe zagadnienia moralne, społeczne i historyczne.

Jakie są najważniejsze motywy literackie w utworze „Anaruk, chłopiec z Grenlandii”? ▼

Do najważniejszych motywów w utworze „Anaruk, chłopiec z Grenlandii” należą: Odwaga i odpowiedzialność, Dorastanie w surowym świecie, Wspólnota i dzielenie się, Gościnność wobec przybysza, Człowiek i przyroda. Motywy te są często wykorzystywane w tematach wypracowań maturalnych i egzaminacyjnych.

Jaki jest czas i miejsce akcji w lekturze „Anaruk, chłopiec z Grenlandii”? ▼

Grenlandia, inuicka osada nad brzegiem morza, na terenie o surowym arktycznym klimacie; Latem rodzina mieszka w namiocie ze skór na wybrzeżu, zimą w osadzie zimowej w igloo; Wody przybrzeżne z lodem i krą, po których pływa się kajakiem, oraz szlak w kierunku Spitsbergenu, dokąd ma zabrać narratora statek wielorybniczy.

Jak wygląda plan wydarzeń w lekturze „Anaruk, chłopiec z Grenlandii”? ▼

Plan wydarzeń otwierają: 1. Narrator trafia do osady; 2. Życie osady latem; 3. Polowanie na reny; 4. Przygotowania do zimy. Pełny plan (16 punktów) z podziałem na wątki znajduje się w sekcji „Plan wydarzeń”.

Co trzeba wiedzieć na sprawdzian z lektury „Anaruk, chłopiec z Grenlandii”? ▼

Anaruk ma dwanaście lat. Mieszka z rodzicami i młodszym bratem Nukunem, który ma pięć lat. Na Grenlandii, w inuickiej osadzie nad brzegiem morza. Latem rodzina mieszka w namiocie ze skór, zimą w igloo. Tugto to ojciec Anaruka i doświadczony myśliwy. Uczy syna polować i opowiada legendy osady. Sprawdź się w teście z tej lektury (sekcja „Quiz” na tej stronie albo osobny test).

Kto jest głównym bohaterem lektury „Anaruk, chłopiec z Grenlandii”? ▼

Kluczową postacią utworu jest Anaruk. W utworze występują również m.in.: Tugto, Narrator, Matka Anaruka.

Reklama

Zobacz także inne lektury z poziomu: Klasy 1–3

Weryfikacja i lektura źródłowa

Źródła zewnętrzne i materiały CKE do lektury „Anaruk, chłopiec z Grenlandii”

Zweryfikowane zasoby instytucji publicznych, bibliotek cyfrowych oraz informatorów egzaminacyjnych, które poszerzają kontekst lekturowy i historycznoliteracki.